Τουρκικός υβριδικός πόλεμος και ελληνικός μιθριδατισμός

Με τις παράνομες τουρκικές έρευνες και γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ, με το εκτός διεθνούς δικαίου τουρκολιβυκό μνημόνιο, με την υβριδική επίθεση στον Έβρο το Μάρτιο 2020, με τις παράνομες έρευνες του Oruc Reis στην δυνάμει ελληνική ΑΟΖ το καλοκαίρι του 2020, με την επαναφορά της απαίτησης για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών και με το πρόσφατο μπαράζ δηλώσεων του Ερντογάν και των υπουργών του ότι “θα έρθουν νύχτα” στα νησιά του Αιγαίου, τελειώνουν και οι τελευταίες δικαιολογίες, με τις οποίες τρέφεται ο ελληνικός μιθριδατισμός. Η οδυνηρή πραγματικότητα είναι ότι ο Ελληνισμός δέχεται επίθεση. Μπορεί προς το παρόν να είναι υβριδική, αλλά δεν παύει να είναι επίθεση.

Οι δικαιολογίες έχουν προ πολλού τελειώσει, αλλά ο ελληνικός μιθριδατισμός όχι. Κάποιοι στην Κύπρο συνεχίζουν να μιλάνε για λύση τύπου Ανάν, λες και δεν έχει μεσολαβήσει τίποτα. Και κάποιοι στην Ελλάδα συνεχίζουν να μιλάνε για ελληνοτουρκικό διάλογο, ακόμα και για συνεκμετάλλευση –αν και με χαμηλότερη φωνή– επίσης λες και δεν έχει μεσολαβήσει τίποτα. Όμως, έχουν μεσολαβήσει πολλά –τα προαναφερθέντα είναι μερικά εξ αυτών– τα οποία έχουν αλλάζει ποιοτικά την εικόνα.

Θα πρέπει λοιπόν να αντικρύσουμε κατάφατσα την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί και στη Μεγαλόνησο και στην ελληνική ΑΟΖ και να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Η πραγματικότητα είναι ότι η Κυπριακή Δημοκρατία και σε ένα άλλο επίπεδο η Ελλάδα, δέχονται επίθεση και μάλιστα στρατηγικού χαρακτήρα. Αναίμακτη μεν (μέχρι στιγμής) αλλά επίθεση. Ο Ερντογάν δεν κρύβει τις προθέσεις του.

Η συνεχεια εδω