Πυραυλικό πλέγμα αντιπρόσβασης για τουρκικά πλοία και μαχητικά στο Αιγαίο

Ακόμα και όσοι αρέσκονταν να τρέφουν αυταπάτες για τα ελληνοτουρκικά, υποχρεώθηκαν να ομολογήσουν ότι η Τουρκία έχει κλιμακώσει ποιοτικά την επιθετική στάση της έναντι της Ελλάδας. Από την υβριδική εισβολή στον Έβρο στις αρχές του 2020 και στη συνέχεια από τις έρευνες του Oruc Reis στη δυνάμει ελληνική υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς είχαν καταδείξει ότι ο Ερντογάν έχει διαβεί ένα κατώφλι, δίχως να μπορεί κανείς να προβλέψει με ασφάλεια μέχρι που θα φτάσει. Και μόνο το γεγονός, όμως, ότι τα πράγματα έχουν έτσι, καθίσταται ζωτικής σημασίας να δημιουργηθεί ένα πλέγμα αντιπρόσβασης για τουρκικά πλοία και μαχητικά στο Αιγαίο.

Γρίβας Κώστας

Για να μην φθάσουμε, λοιπόν, κάποια στιγμή στο μέλλον να κληθούμε να επιλέξουμε μεταξύ του γεωπολιτικού ακρωτηριασμού, ή της πολεμικής σύγκρουσης, πρέπει να επενδύσουμε στην παραδοσιακή καλή αποτροπή. Δηλαδή, να περάσουμε ένα ξεκάθαρο και πειστικό μήνυμα στην Τουρκία ότι η ελληνική ισχύς είναι αξιόπιστα πολύ επικίνδυνη για τον επιτιθέμενο. Αν δηλαδή η Τουρκία επιδιώξει να καταπατήσει δια των όπλων την ελληνική κυριαρχία, πρέπει να φοβάται πως θα είναι πιθανότερο, ή τουλάχιστον αρκετά πιθανό, να υποστεί ήττα παρά να επιτύχει γεωπολιτικά οφέλη.

Βέβαια, αυτό πολύ πιο εύκολα λέγεται από ό,τι επιτυγχάνεται. Πώς καθιστούμε αναντίρρητη την κυριαρχία στον ελληνικό θαλάσσιο χώρο; Τα εξοπλιστικά προγράμματα που έχουν δρομολογηθεί (φρεγάτες Belharra, μαχητικά Rafale κ.α.) αναμφισβήτητα ανοίγουν μία θετική προοπτική, δεδομένου ότι η Τουρκία όλα αυτά τα χρόνια υπερεξοπλίζεται αναπτύσσοντας δικά της οπλικά συστήματα, ολοένα και υψηλότερης τεχνολογίας. Κι αυτό, όταν η Ελλάδα βρισκόταν τραυματισμένη από τα μνημόνια και σε οικονομική δυσπραγία, με αποτέλεσμα να είχε παραμελήσει τις εξοπλιστικές ανάγκες.

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΕΔΩ