Η “Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία” και η γεωοικονομία του φυσικού αερίου

Η "Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία" και η γεωοικονομία του φυσικού αερίου, Γεώργιος Καρκατσάνης

Για την διαμόρφωση του επενδυτικού πλαισίου της “Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας” που αφορούν στο μελλοντικό ενεργειακό μίγμα των χωρών της ΕΕ, έχουν δημιουργηθεί δύο μεγάλα στρατόπεδα στην ΕΕ. Στο πρώτο ηγείται η Γερμανία άλλων 4 χωρών που επιθυμούν να επιβάλλουν αυστηρές προϋποθέσεις για την χρήση πυρηνικής σχάσης και φυσικού αερίου. Στο δεύτερο ηγείται η Γαλλία άλλων 11 χωρών, επιθυμώντας σημαντική χαλάρωση των κριτηρίων.

Δύο στοιχεία εξηγούν την θέση του κάθε στρατοπέδου: (α) Η Γαλλία με 56 πυρηνικούς αντιδραστήρες και 70% της ηλεκτροπαραγωγής της από πυρηνική σχάση, προφανώς θα διαλέξει την πυρηνική ενέργεια στην οποία έχει το πλεονέκτημα στρατηγικής τεχνογνωσίας. Η κρίσιμη λεπτομέρεια ωστόσο είναι ότι οι περιορισμοί της “Ταξινομίας της Πράσινης Χρηματοδότησης” αφορούν στο εγχώριο ενεργειακό μίγμα.

Έτσι ενώ η Γαλλία θα είναι υποχρεωμένη στο έδαφός της να αναπτύξει μόνον την πυρηνική ενέργεια, αφήνει την ίδια στιγμή ανοικτό το ενδεχόμενο να εμπλακεί στην εξόρυξη των υδρογονανθράκων εκτός γαλλικής επικράτειας και συγκεκριμένα στην Νοτιο-Ανατολική Μεσόγειο με Ξένες Άμεσες Επενδύσεις (ΞΑΕ) των πολυεθνικών της επιχειρήσεων (π.χ. Total), αποκτώντας μερίδιο στην πιθανή προμήθεια της Ευρώπης από αυτά τα κοιτάσματα.

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ