Ουάσιγκτον και Βερολίνο για Κίνα: Ποιος κοινός παρονομαστής;

Ουάσιγκτον και Βερολίνο για Κίνα: Ποιος κοινός παρονομαστής;

EPA/Yuri GripasΠριν ακόμη σβήσει ο απόηχος της διαμάχης ΗΠΑ-Γερμανίας για τον NordStream-2, ήδη διαφαίνεται στο βάθος του ορίζοντα μια δύσκολη και περίπλοκη διμερής διαπραγμάτευση Ουάσιγκτον-Βερολίνου για την αντιμετώπιση της Κίνας.

Όταν τον περασμένο Ιούνιο λίγο πριν την Σύνοδο Κορυφής των G-7 αλλά και την Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ ο Μπάιντεν ανακοίνωσε ότι τερματίζεται η πίεση της Ουάσιγκτον στο Βερολίνο για την εγκατάλειψη της ολοκλήρωσης του υποθαλάσσιου Αγωγού Φυσικού Αερίου NordStream -2 το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο.

Η Ουάσιγκτον προβαίνει σε μια χειρονομία καλής θέλησης απέναντι στην Γερμανία και αποσύρει τις απειλές για επιβολή κυρώσεων, αλλά προσδοκά ανταπόδοση στο πεδίο των σχέσεων της Δύσης με την Κίνα.

Άλλωστε πιο συγκρατημένα και προσεκτικά στο ίδιο πνεύμα προετοιμάσθηκε και πραγματοποιήθηκε στα μέσα Ιουνίου η Συνάντηση Κορυφής Μπάιντεν-Πούτιν στην Γενεύη μετά από μια σύντομη περίοδο πρωτοφανούς έντασης με επίκεντρο την Ουκρανία και την Μαύρη Θάλασσα.

Μετά την παραδοχή από την Ουάσιγκτον ότι η Γερμανία δεν αισθάνεται ότι απειλείται από την Ρωσία με την οποία διατηρεί μια επικερδή και για τις δύο πλευρές ενεργειακή αλληλεξάρτηση θα πρέπει να πεισθεί η Ε.Ε και κυρίως η Γερμανία ότι η Κίνα απειλεί έστω και μακροπρόθεσμα ζωτικά συμφέροντα της Γηραιάς Ηπείρου.

Βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα με δεδομένο τον ρόλο του Πεκίνου ως ατμομηχανής της παγκόσμιας ανάπτυξης το Βερολίνο βασίζεται στις γερμανικές εξαγωγές στην Κίνα ως στρατηγικής συνιστώσας για την μετά την Πανδημία ανάκαμψη.

Τα παραπάνω είναι γνωστά σε όλες τις ενδιαφερόμενες και εμπλεκόμενες πλευρές και προφανώς έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στον αποκλεισμό της Γαλλίας από την ιδρυτική τριάδα της Αγγλόφωνης Συμμαχίας AUUKUS.

Για την Ουάσιγκτον είναι σαφές πως η Γαλλία θα συνθέσει κοινή πολιτική με την Γερμανία απέναντι στην Κίνα και έτσι το Γαλλογερμανικό Δίδυμο θα επιδρά κατευναστικά σε κάθε αμερικανική ρητορική η και έμπρακτη επίδειξη πυγμής απέναντι στο Πεκίνο στην περιοχή Ινδικού-Ειρηνικού.

Σε γενικές γραμμές η εξωτερική πολιτική της επόμενης κυβέρνησης είτε υπό τον Σολτς είτε υπο τον Λάσετ στην Γερμανία θα είναι σε ευθεία συνέχεια με την γραμμή πλεύσης που χάραξαν οι κυβερνήσεις της Μέρκελ.

Παρά τα παραπάνω η ενδεχόμενη ανάληψη του υπουργείου Εξωτερικών από το κόμμα των Πρασίνων θα είναι μάλλον θετική για την Ουάσιγκτον εξέλιξη με δεδομένη την θέση ότι το Βερολίνο δεν θα πρέπει στο όνομα της Ρεαλπολιτίκ να αδιαφορεί για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα, στην Ρωσία αλλά και στην Τουρκία.

Με δυο λόγια πριν ακόμη σβήσει ο απόηχος της διαμάχης ΗΠΑ-Γερμανίας για τον NordStream-2, ήδη διαφαίνεται στο βάθος του ορίζοντα μια δύσκολη και περίπλοκη διμερής διαπραγμάτευση Ουάσιγκτον-Βερολίνου για την αντιμετώπιση της Κίνας.

πηγη