Πριμοδοτώντας τους «εκλεκτούς»

Πριμοδοτώντας τους «ψεκασμένους»

Παρά το μειλίχιο και προσεκτικό ύφος που υιοθέτησαν χθες ο πρωθυπουργός, η κυβερνητική εκπρόσωπος και όσοι υπουργοί αναφέρθηκαν στο ακανθώδες θέμα των εμβολιασμών -προφανώς γιατί αντιλαμβάνονται ότι σημαντικό μέρος του εκλογικού τους «πελατολογίου» περιλαμβάνεται στους «αντιεμβολιαστές»- τελικά απέδειξαν για πολλοστή φορά ότι από… καρότα μόνο λόγια είναι. Τα μαστίγια είναι η ειδικότητά τους.

Έπειτα από ενάμιση χρόνο τραγελαφικής διαχείρισης της πανδημίας, μετά από μια ακατάσχετη προπαγάνδα αυτοθαυμασμού για το υποτιθέμενο επίτευγμα του άψογου εμβολιαστικού προγράμματος, η κυβέρνηση έρχεται αντιμέτωπη με την πραγματικότητα της αποτυχίας της.

Η μετάλλαξη «Δέλτα» άλλαξε ριζικά τους όρους του παιχνιδιού και, όπως όλη η επιστημονική κοινότητα και οι διεθνείς δεξαμενές σκέψεις επισημαίνουν, οι «βιτρίνες» που έστησαν οι κυβερνήσεις της Ε.Ε. για να δείξουν ότι είναι συνεπείς στις υποσχέσεις τους, δεν αρκούν.

Αν χρειάζονται ανοσοποίηση και εμβολιασμός τουλάχιστον του 90% της κοινότητας για να θωρακιστούν οι κοινωνίες στην τελευταία και στις επόμενες μεταλλάξεις του κορονοϊού, πρέπει να πειστούν και οι τελευταίοι θύλακοι ορθολογικής αμφιβολίας ή ανορθολογικής άρνησης των εμβολιασμών. Αλλά να πειστούν, όχι να εξαναγκαστούν, να εκβιαστούν, να απειληθούν με καταστρατήγηση των πιο βασικών ανθρώπινων και συνταγματικών δικαιωμάτων τους.

Την επιλογή της ορθολογικής πειθούς την εγκατέλειψε η κυβέρνηση με την πρώτη δυσκολία. Επέλεξε τις δύο μεθόδους που ξέρει καλύτερα: Την εξαγορά, όπως συμβαίνει με το freedom pass των 150 ευρώ προς τους νέους, που είναι το μικρότερο κακό. Και τον ακραίο αυταρχισμό, όπως συνέβη χθες, με την τροπολογία για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό «ειδικών ομάδων», που στην πραγματικότητα είναι μια πρόβα γενικευμένου καταναγκασμού, πέρα από τα όρια του Συντάγματος.

Δεν είναι σαφές αν αυτές οι οριακές νομοθετικές ρυθμίσεις υπαγορεύονται από τον πανικό της κυβέρνησης απέναντι στην «κόπωση» του εμβολιαστικού προγράμματος ή αποτελούν παρακαταθήκη της για το μέλλον των δημοκρατικών δικαιωμάτων στη μετά την πανδημία εποχή. Έχουμε κάθε λόγο να είμαστε καχύποπτοι για τις προθέσεις αυτής της κυβέρνησης.

Το σίγουρο είναι ότι αυτή η επίδειξη αυταρχισμού και εκβιασμού θα έχει τα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Θα «πείσει» και θα πεισμώσει ευφάνταστους αρνητές, αλλά και καλόπιστους, παραπλανημένους αμφισβητίες των εμβολίων για την αλήθεια της πλάνης τους. Σε τελική ανάλυση, η υποχρεωτικότητα που ακυρώνει στοιχειώδη δικαιώματα πριμοδοτεί ακόμη και τους «ψεκασμένους».

πηγη