Γιατί η νεοοθωμανική Τουρκία αποξενώνει τους Αλεβίτες

Γιατί η νεοοθωμανική Τουρκία αποξενώνει τους Αλεβίτες, Ευθύμιος Τσιλιόπουλος

Οι Αλεβίτες, η δεύτερη μεγαλύτερη μουσουλμανική κοινότητα της Τουρκίας έχει ιστορία πολλών αιώνων στην οθωμανική και στη συνέχεια στην τουρκική κοινωνία. Υπήρξαν ένας ακόμη αποδιοπομπαίος τράγος στην προσπάθεια διαφόρων σουλτάνων αλλά και μετέπειτα κυβερνήσεων της Τουρκικής Δημοκρατίας να επιβάλουν το σουνιτικό δόγμα σε όλους τους υπηκόους-πολίτες τους.

Κατά τη διάρκεια της επέκτασης από την Κεντρική Ασία στο Ιράν και την Ανατολία κατά την περίοδο των Σελτζούκων (11-12ος αιώνας), τουρκμενικές νομαδικές φυλές αποδέχτηκαν μορφή του Ισλάμ βασισμένη στην φιλοσοφία των σούφι και βαθιά επηρεασμένη από σιιτικά πρότυπα, ενώ διατήρησαν κι ορισμένα από τα προ-ισλαμικά τους έθιμα. Αυτές οι φυλές κυριάρχησαν στην κεντρική και ανατολική Ανατολία για αιώνες με τους θρησκευτικούς πολεμιστές τους (ghazi) να ηγούνται στους πολέμους κατά των Βυζαντινών και των Σλάβων.

Οι διαφορές με τον σουνιτισμό είναι μεγάλες σε όλα τα επίπεδα. Δεν προσεύχονται πέντε φορές την ημέρα και δεν νηστεύουν στο Ραμαζάνι. Αυτά δεν υπάρχουν στους Αλεβίτες. Σύμφωνα με την πίστη τους, ο Θεός είναι στον άνθρωπο κι όχι στον ουρανό. Οι γυναίκες είναι ιερές και το διαζύγιο είναι το πιο δύσκολο πράγμα. Αντίθετα, σύμφωνα με το σουνιτικό δόγμα ένας άντρας μπορεί να παντρευτεί τέσσερις γυναίκες και να τις χωρίζει πάραυτα όταν θέλει.

Η συνεχεια του αρθρου ειναι εδω