Ο βασιλιάς του χάους

Ο βασιλιάς του χάους

Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου βρίσκεται για πολλοστή φορά τα τελευταία χρόνια υπό πίεση, καθώς η λαϊκή βούληση στις κάλπες δεν του έδωσε την αυτοδυναμία που ζητούσε ● Ετσι ψάχνει και πάλι κάποιον άσο από το μανίκι, όπως το να χριστεί εκ νέου πρωθυπουργός από τη Βουλή ● Ιδανική συνθήκη για μια τέτοια ακροβασία η πολεμική σύγκρουση που προκαλεί, αυτός και οι ακροδεξιοί «φίλοι» του, απέναντι στους Παλαιστινίους

Οι υποστηρικτές του τον αποκαλούν «βασιλιά Μπίμπι». Κάποιοι «πολιτικό Τεφλόν» και «μάγο», μιας και επί δώδεκα συναπτά έτη -και κυρίως τα δύο τελευταία- βγάζει συνεχώς απ’ το καπέλο του λαγούς παραμένοντας στην εξουσία.

Πολλοί αναρωτιούνται τώρα εύλογα εάν η νέα ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή και η κλιμάκωσή της εξυπηρετεί πρωτίστως αυτόν ακριβώς τον σκοπό του Μπενιαμίν Νετανιάχου. Του νεότερου και μακροβιότερου πρωθυπουργού του Ισραήλ. Νυν υπηρεσιακού στο αξίωμα μετά τις -τέταρτες μέσα σε δύο χρόνια και επίσης ατελέσφορες- εκλογές του περασμένου Μάρτη. Και συνάμα κατηγορούμενου για διαφθορά σε εν εξελίξει δίκη.

Θα μπορούσε κανείς να πει -για την ακρίβεια γράφεται στον διεθνή και ισραηλινό Τύπο- ότι η συγκυρία αυτού που πολλοί προειδοποιούν ότι μπορεί να εξελιχθεί σε γενικευμένο πόλεμο είναι σατανικά εξυπηρετική για τις πολιτικές επιδιώξεις του «Μπίμπι».

Η ανάφλεξη, την περασμένη Δευτέρα, άρχισε με τα αιματηρά επεισόδια στο τέμενος Αλ Ακσα, στο αποκορύφωμα του Ραμαζανιού και ανήμερα της επετείου κατάληψης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ από τους Ισραηλινούς, στον πόλεμο του ’67. Συνεχίστηκε με την άμεση, αναμενόμενη με μαθηματική ακρίβεια απάντηση με ρουκέτες από τη Χαμάς (για τους δικούς της πολιτικούς λόγους κι αυτή) από τη Λωρίδα της Γάζας. Και συνέπεσε χρονικά με μια κρίσιμη πολιτική συνάντηση στο Ισραήλ, που θα έκρινε το μέλλον του Νετανιάχου.

Ηταν αυτή που είχαν προγραμματίσει για το βράδυ της Δευτέρας τα κόμματα του ετερογενούς αντι-Νετανιάχου «στρατοπέδου», για να οριστικοποιήσουν τη συμφωνία σχηματισμού νέας κυβέρνησης συνασπισμού στο Ισραήλ. Κάτι στο οποίο ο «Μπίμπι» και οι υπερορθόδοξοι και σιωνιστές ακροδεξιοί εταίροι του είχαν μόλις αποτύχει…

Τελικά, λόγω των εξελίξεων, η συνάντηση που θα ξεγάντζωνε τον Νετανιάχου από την πρωθυπουργική καρέκλα και θα τον άφηνε μόνο στο εδώλιο του κατηγορουμένου δεν έγινε ποτέ. Στο Ισραήλ, παράλληλα με τον πόλεμο στη Γάζα, είχαν ήδη ανάψει οι σπίθες ενός εμφυλίου μεταξύ ακροδεξιών Εβραίων και Αράβων πολιτών, οδηγώντας τον πολιτικό-κλειδί στον σχηματισμό κυβέρνησης, τον Μανσούρ Αμπάς της Ενωμένης Αραβικής Λίστας, στην απόφαση να τα «βροντήξει».

Το βράδυ της Πέμπτης -ενόσω ο «εθνοσωτήρας» Νετανιάχου απέρριπτε εμμονικά τις προτάσεις της Χαμάς για ταυτόχρονη κατάπαυση του πυρός και κάθε μεσολαβητική προσπάθεια Αράβων, Αμερικανών (που επί Μπάιντεν επιδιώκουν εκ νέου συμφωνία με το Ιράν) και Ρώσων- το πολιτικό κλίμα στο Ισραήλ είχε αρχίσει να δείχνει πια ότι γυρνά υπέρ του…

Το ακροδεξιό «πουλέν» του και βασικός πολιτικός εκφραστής των Εβραίων εποίκων, Ναφτάλι Μπένετ, ανακοίνωσε -σύμφωνα με ισραηλινά ΜΜΕ- σε έκτακτη σύσκεψη του κόμματός του, του Γιαμίνα, ότι εγκαταλείπει οριστικά το αντι-Νετανιάχου μέτωπο (που θα τον έκανε πρωθυπουργό), επικαλούμενος τη διπλή κρίση και το καλό της χώρας.

Πηγές των Times of Israel αναφέρουν ότι ο Μπένετ είχε κλείσει από νωρίς προχθές συμφωνία με το Λικούντ του Νετανιάχου για μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας, μοίρασαν υπουργεία (για προφανείς λόγους, ο «Μπίμπι» θέλει να κρατήσει τον έλεγχο του Δικαιοσύνης) και έδωσαν τα χέρια για να παραμένει ο δικαζόμενος «βασιλιάς» στον «θρόνο».

Πώς όμως, δεδομένου ότι ακόμη και με τον Μπένετ τα κουκιά δεν βγαίνουν για αυτοδυναμία; Εφόσον δεν υπάρξουν κι άλλες «λιποταξίες» από το αντίπαλο «στρατόπεδο» (από προχθές ασκούνται ασφυκτικές πιέσεις στο αποσχισθέν από το Λικούντ κόμμα Νέα Ελπίδα, αλλά και στο Μπλε Λευκό του νυν υπουργού Αμυνας, Μπένι Γκαντς), το δίκτυο Channel 12 αναφέρει ότι το δίδυμο Νετανιάχου και Μπένετ έχει αποφασίσει να παίξει τον άσο που έβγαλε από το μανίκι του ο «μάγος Μπίμπι», αμέσως πριν παραδώσει άκαρπη την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, στις 5 Μαΐου.

Την απευθείας εκλογή πρωθυπουργού -του Νετανιάχου, δηλαδή- από την Κνεσέτ (ισραηλινή Βουλή), ακυρώνοντας ουσιαστικά τη λαϊκή βούληση στις εκλογές της 23ης Μαρτίου. Σχετικό νομοσχέδιο έχει ήδη καταθέσει… προνοητικά το Λικούντ, προ δύο εβδομάδων.

Κατά πληροφορίες του Channel 12, έχουν ήδη γίνει συζητήσεις για στήριξη της κίνησης από το UNAL. Πιθανότητα που δεν απέκλεισε ο Μανσούρ Αμπάς αργά το βράδυ της Πέμπτης, εφόσον -όπως τόνισε στο ισραηλινό δίκτυο- η συμφωνία είναι επωφελής για την αραβική μειονότητα, η οποία βρίσκεται σήμερα στο στόχαστρο των εξτρεμιστών Εβραίων.

«Μέχρι πού θα έφτανε ο Νετανιάχου για να κρατηθεί στην εξουσία; Η απάντησή του: Στο κενό», έγραφε η ανταποκρίτρια της Washington Post στην Ιερουσαλήμ, Νόγκα Ταρνοπόλσκι, λίγα 24ωρα πριν από τη ραγδαία κλιμάκωση της κρίσης.

«Χωρίς να ανακοινώσει τον λόγο», επισήμανε, «η ισραηλινή αστυνομία απέκλεισε στην Ιερουσαλήμ την Πύλη της Δαμασκού, όπου οι μουσουλμάνοι παραδοσιακά μαζεύονται κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού, πυροδοτώντας νυχτερινές ταραχές από νέους Παλαιστίνιους. Στο μεσοδιάστημα, υποστηρικτές της Ακροδεξιάς, με επικεφαλής τα μέλη της Lehava, μιας ομάδας τύπου Κου Κλουξ Κλαν, κατέβηκαν στους δρόμους φωνάζοντας “Θάνατος στους Αραβες!”».

Σήμερα, το Ισραήλ είναι σε διπλό πόλεμο -και στη Λωρίδα της Γάζας και στο εσωτερικό του- και ο Νετανιάχου, όπως παρατηρεί εύστοχα στους New York Times ο πολιτικός αναλυτής Μίτσελ Μπαράκ, «ακριβώς εκεί που θέλει να είναι, εν μέσω μιας μεγάλης κρίσης, όπου δεν θα ήθελε κανείς να αλλάξει πρωθυπουργό… Ολα τώρα είναι ανοιχτά». Ακόμη και μια πέμπτη προσφυγή στην κάλπη.

Γιατί τον επιλέξαμε

Την απάντηση δίνουν οι ίδιες οι εξελίξεις. Η Γάζα, ξανά, αιμορραγεί. Το Ισραήλ, εν μέσω πολιτικής αστάθειας, πολώνεται έτσι περαιτέρω και διχάζεται. Και ο Νετανιάχου, που δικάζεται, δείχνει αποφασισμένος να μείνει ακλόνητος στην εξουσία πάση θυσία, ακόμη κι αν πατά πάνω σε καμένη γη.

πηγη