Ρατσιστικά εγκλήματα και με Ευρωπαϊκή σφραγίδα;

Ρατσιστικά εγκλήματα με κρατική σφραγίδα

ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

25 περιστατικά ρατσιστικής βίας καταγράφηκαν πέρυσι στη Λέσβο, όπου χαρακτηρίζονται απάνθρωπες οι συνθήκες διαβίωσης για τους πρόσφυγες

Πληθαίνουν τα περιστατικά ρατσιστικής βίας κατά προσφύγων/μεταναστών αλλά και κατά των υποστηρικτών τους, σύμφωνα με τα στοιχεία για το 2020 που παρουσίασε χτες το Δίκτυο Καταγραφής ● ● Ενστολοι και δημόσιοι υπάλληλοι είναι συχνά οι θύτες.

Δεν είναι ότι τα ρατσιστικά εγκλήματα που καταγγέλθηκαν, παρά τους περιορισμούς πρόσβασης λόγω της πανδημίας, σημείωσαν αύξηση από 100 το 2019 σε 107 πέρσι. Είναι ότι συνεχίζουν να στοχοποιούνται τα χιλιάδες θύματα του θεσμικού ρατσισμού που τα αφήνει χωρίς δικαιώματα και στοιχειώδη καταλύματα, θεσμικά εγκλήματα που δεν τυποποιούνται στα μεθοδολογικά εργαλεία του Δικτύου Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας, καθώς δεν είναι μεμονωμένα αλλά προσλαμβάνουν μαζικά χαρακτηριστικά.

Πρόκειται για την «απανθρωποποίηση» των πλέον ευάλωτων ανθρώπων, οι οποίοι εργαλειοποιούνται και αντιμετωπίζονται ως απειλή όχι μόνο για την εθνική κυριαρχία πλέον αλλά και για τη δημόσια υγεία λόγω πανδημίας για να δικαιολογηθεί η αμετροεπής μεταχείρισή τους, με τις τοπικές κοινωνίες, που άλλοτε τους υποδέχονταν μεγαλόψυχα, να έχουν μετατραπεί σε διώκτες όχι μόνο των ίδιων αλλά και όσων τους συμπαραστέκονται στις περιοχές που τόσο η ελληνική όσο και η ευρωπαϊκή πολιτική έχουν χωροθετήσει ως ευρωσυνοριακά στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών.

Επιπλέον παρατηρήθηκε το 2020 η τάση άσκησης ενδοοικογενειακής βίας κατά ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων ως συνέπεια της πανδημίας και του εγκλεισμού, που συχνά οδήγησε και στον εκδιωγμό τους από το σπίτι, ενώ κάνουν την επανεμφάνισή τους αυξανόμενα περιστατικά ομαδικής βίας κατά ατόμων που ανήκουν στις στοχοποιημένες ομάδες στον δημόσιο κυρίως χώρο, από 52 το ‘19 σε 77 το 2020.

Θεσμός 10 ετών

Τα παραπάνω συνοψίζουν τα ανησυχητικά δεδομένα που παρουσιάστηκαν στη χθεσινή, διαδικτυακή δημοσιοποίηση των περιστατικών βίας με ρατσιστικό κίνητρο από το Δίκτυο Καταγραφής, θεσμό που συμπληρώνει 10 χρόνια και στον οποίο, εκτός από τους συντονιστές, την Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και την Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, συμμετέχουν 51 Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και φορείς της κοινωνίας των πολιτών.

Συγκεκριμένα τα κυριότερα σημεία, σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης που παρουσίασε η βοηθός συντονίστρια του Δικτύου Γαρυφαλλιά Αναστασοπούλου, είναι ότι ο θεσμικός ρατσισμός εξακολουθεί να αφήνει έκδηλα τα σημάδια του καθώς σε ένστολους αναλογεί μία στις τέσσερις ρατσιστικές επιθέσεις, ενώ δεν λείπουν στοχοποιήσεις και από δημοσίους υπαλλήλους. Τα θύματα προέρχονται κυρίως από τις προσφυγικές/μεταναστευτικές ομάδες (70%) και έχουν αυξηθεί κατά 20 περιστατικά. Επιθέσεις δέχτηκαν και υποστηρικτές τους -συνολικά 74 περιστατικά-, ενώ τριπλασιάστηκαν οι επιθέσεις από τα ίδια άτομα κατά μεταναστών και προσφύγων σύμφωνα με τις μαρτυρίες τους, από 9 το 2019 σε 21 πέρσι, γεγονός το οποίο υπογραμμίζει τον πολλαπλασιαστικό αντίκτυπο που έχει η ατιμωρησία στη δράση των θυτών.

Ενα ακόμη χαρακτηριστικό είναι ότι η πλειονότητα των επιθέσεων συμβαίνει σε περιοχές όπου υπάρχουν δομές υποδοχής: είναι ενδεικτικό ότι στην Αττική καταγράφτηκαν 37 επιθέσεις, τις οποίες ξεπερνούν οι επιθέσεις αθροιστικά σε μόνο τρία νησιά, τη Λέσβο (25 επιθέσεις), την Κω (9) και τη Χίο (7).

Επίσης τρεις Ελληνες πολίτες στοχοποιήθηκαν λόγω εθνοτικής καταγωγής και σε 30 περιστατικά στοχοποιήθηκαν ΛΟΑΤKI άτομα. Επιθέσεις που περιελάμβαναν από σωματική και λεκτική βία, μέχρι ασέλγεια, προσβολή της γενετήσιας ελευθερίας και εμπρησμούς, ενώ σε 17 περιπτώσεις στοχοποιήθηκαν ανήλικα. Σε τέσσερις περιπτώσεις ανήλικα περιλαμβάνονταν και ανάμεσα στους δράστες… Και αυτά δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου, καθώς τα θύματα δεν τολμούν συχνά να σπάσουν τη σιωπή τους.

Στη συζήτηση «Ρατσισμός και Πανδημία: η Νέα Καθημερινότητα και ο Θεσμικός Αντίκτυπος», που συντόνισε η συνάδελφος Μαρία Ψαρά, πέρα από τους χαιρετισμούς που απηύθυναν οι εκπρόσωποι των θεσμικών φορέων (γ.γ. Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και πρόεδρος του Συμβουλίου κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας, Π. Αλεξανδρής, αντιπρόσωπος Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στην Ελλάδα (UNHCR), Μ.Girard, πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ), Μ. Γαβουνέλη, συγκλόνισαν οι μαρτυρίες των εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών.

Το «τέρας» της Λέσβου

Η Εφη Λατσούδη (Υποστήριξη Προσφύγων στο Αιγαίο, RSA) εξέθεσε γλαφυρά το μαζικό θεσμικό έγκλημα καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συντελείται δίνοντας το χρονικό της εκτροπής στη Λέσβο, κάνοντας λόγο για το τέρας που πλέον «μας στοχοποιεί όλους». Κατήγγειλε ότι τρία χρόνια μετά το πογκρόμ κατά των προσφύγων στην πλατεία Σαπφούς ακόμη δεν έχουν αποδοθεί ευθύνες, ενώ η κατάσταση σε βάρος τους παραμένει αυτή της «απανθρωποποίησης»: από τη δυστοπία της Μόριας που κανείς δεν την ήθελε, στο πεδίο βολής του Καρά Τεπέ και τώρα, σύμφωνα με τα σχέδια, σε ένα βουνό στη μέση του πουθενά και δίπλα σε έναν σκουπιδότοπο, οι συνθήκες είναι απλώς απερίγραπτες και τιμωρητικές για όσους θέλησαν να σωθούν και να ζήσουν με ασφάλεια την ώρα που κατά τα άλλα «μένουμε ασφαλείς στο σπίτι μας και πλένουμε τα χέρια μας» και οι άνθρωποι που ζουν στα στρατόπεδα δεν έχουν ούτε νερό, ούτε τουαλέτες. Ταυτόχρονα έκλεισαν και τις δομές για τις ευάλωτες ομάδες που εξασφάλιζαν πιο ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης.

Πρόσφυγες μίλησαν για διακρίσεις ακόμη και στον χώρο της υγείας κατά μελών των κοινοτήτων τους, τη στοχοποίηση από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ενώ ένας νέος από την κοινότητα «Πες το σ’ εμάς», Colour Youth, Κοινότητα LGBTQ Νέων Αθήνας, εξέθεσε το βίωμα των παιδιών που εκδιώκονται από το σπίτι τους λόγω του σεξουαλικού τους προσανατολισμού και ταυτότητας.

πηγη