“Αντί στην Ανατολική Μεσόγειο, να χαρίζετε στην Τουρκία,μέχρι και 200 μίλια, πάρτε επιτέλους ένα σεισμογραφικό!”

Γράφουν ο Χρήστος Κηπουρός και ο Πασχάλης Χριστοδούλου 

Πριν καν στεγνώσει, όπως λέγεται, το μελάνι από τη λεγόμενη απόφαση της Συνόδου Κορυφής, ότι θα “παρακολουθούνται” οι Τουρκικές κινήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, και ιδού, το επί το έργον, σεισμογραφικό σκάφος Oruc Reis.

Και δεν είναι τόσο κάποιο νέο πρόγραμμα ερευνητικών εργασιών εντοπισμού υδρογονανθράκων, όσο κάποια άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία κατά τους νέους πλόες του σεισμογραφικού. Με πρώτο, την άσκηση της Τουρκικής κυριαρχίας, στην ευρύτερη θάλασσα της Ανατολικής Μεσογείου.  

Μπορεί κατά τους προηγούμενους πλόες να εφαρμόστηκε το σχέδιο επιβολής μιας εξαμίλιας θαλάσσιας Ελλάδας, με επιτυχή κατά κάποιο τρόπο αποτελέσματα, που εξ αντικειμένου τα επιβεβαίωσαν εκείνες οι ανεκδιήγητες περί έξη μιλίων κόκκινες γραμμές, όμως σήμερα υπάρχουν επιπλέον στοιχεία.

Με δεδομένο ότι η Τουρκία δεν διαθέτει καμιά μα καμιά διακρατική συμφωνία με άλλα παράκτια κράτη της Ανατολικής Μεσογείου και τις αντικείμενες ακτές τους, ένας τρόπος άσκησης της ίδιας της Τουρκικής κυριαρχίας, εφαρμόζεται από τέτοιου τύπου κινήσεις και πλόες.  

Ο λόγος για την υλοποίηση όσο και περιφρούρηση του καθόλα παράνομου χάρτη της “Γαλάζιας Πατρίδας”.

Όσο για τη γνωστή, από την ιστορία, ρήση ότι όποιος ελέγχει τις θάλασσες, ελέγχει τον κόσμο, που επανέλαβε ο Ερντογάν, προφανώς και ήθελε να παραπέμψει στο ότι όταν η Τουρκία ελέγξει τις μονομερώς κατασκευασμένες ως δικές της θαλάσσιες ζώνες, τότε θα ελέγχει και την Ανατολική Μεσόγειο. Εννοώντας και τα αναρίθμητα διερχόμενα πλοία, διαμέσου της ίδιας αυτής θάλασσας.  

Και πέραν αυτού, θα αποτελεί και το μπάστακα των όποιων άλλων θελήσουν να κάνουν κάτι στην ευρύτερη περιοχή. Και επί του προκειμένου, το θαλάσσιο Ελληνισμό και τις σχέσεις του, ως προς τον γεωοικονομικό τομέα, με την Αίγυπτο, και όχι μόνο αυτήν. 

Μπάστακας επίσης ως προς το σύμπλεγμα του Καστελόριζου, και με σκοπό την απομείωση της καθοριστικής του συνδρομής, στα της Ανατολικής Μεσογείου, γεωοικονομικά πράγματα.

Ναι μεν λέγεται ότι ο Θεός έριξε πέτρες και έγιναν οι Κυκλάδες, όμως δεν περιορίστηκε σε αυτές. Όχι μόνο πέτρες, αλλά πολύτιμους λίθους για τη γεωοικονομία, έριξε και στη θαλάσσια περιοχή του Καστελόριζου, και έτσι δημιουργήθηκαν τα 14 νησιά και νησίδες του συμπλέγματος. 

Ένα κλειδί δηλαδή σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο, ως προς την κοινή ΑΟΖ Ελλάδας Κύπρου, μετά των όποιων συζητήσεων και συμφωνιών απαιτηθούν να γίνουν με τη φίλη Αίγυπτο. 

Στα υπό δημοπράτηση θαλάσσια οικόπεδα της οποίας, μπορεί να φανεί ιδιαίτερα χρήσιμο το Ελληνικό σεισμογραφικό, που παρεμπιπτόντως το ονομάσαμε Καστελόριζο! Το οποίο μπορεί να χρησιμεύσει καθοριστικά κατά πολλούς και διάφορους τρόπους και για την απόκτηση του οποίου έχουμε γράψει ουκ ολίγες φορές.     

Με δεδομένο δε ότι σύμφωνα με το δίκαιο της θάλασσας, η αποκλειστική οικονομική ζώνη η ΑΟΖ, εκτείνεται σε μήκος έως και τα 200 μίλια, πέραν των χωρικών υδάτων των 12 μιλίων, που έχουμε προτείνει σε Καστελόριζο, Ρόδο, Κάρπαθο, Κάσο και Κρήτη. Και με δεδομένη την πρόταση μας για την Κρητική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, στην οποία οφείλαμε ήδη να έχουμε προχωρήσει. 

Και με δεδομένες τις καλές υπηρεσίες που μπορεί να μπορεί να προσφέρει το σεισμογραφικό Καστελόριζο, κατά τις συζητήσεις μας με την Αίγυπτο, για την θαλάσσια περιοχή ανατολικότερα του 28ου Μεσημβρινού, έως την Κυπριακή ΑΟΖ, με βάση και το Ελλαδοκυπριακό μνημόνιο, οφείλουμε να πούμε και τα εξής:

“Μη κρέμεστε από τα γραπτά μετά των ευχελαίων της Ε. Ε., ότι δήθεν θα επιβληθούν κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας”. Ούτε τις διαβεβαιώσεις όποιων άλλων. Το έργο αυτό το έχουμε ξαναδεί. Οπότε είναι καλό να στηριζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις”. 

Και να συμπληρώσουμε:

“Αντί στην Ανατολική Μεσόγειο, να χαρίζετε στην Τουρκία, μέχρι και 200 μίλια, πάρτε επιτέλους ένα σεισμογραφικό”.   

πηγη