Να τρέμουν την οργή της νεολαίας

Να τρέμουν την οργή της νεολαίας

Στις 30 Σεπτεμβρίου 2012 ο έκτος όροφος της ΓΑΔΑ έγινε τόπος βασανιστηρίων και απίστευτης αστυνομικής βίας σε βάρος 15 συλληφθέντων αντιφασιστών, οι οποίοι συμμετείχαν σε πορεία μοτοσικλετιστών ενάντια στη δράση της Χρυσής Αυγής.

Επί ώρες τούς χτυπούσαν στο κεφάλι, τους χαστούκιζαν, τους έκαψαν με τσιγάρα, αρνήθηκαν τη μεταγωγή τους σε νοσοκομείο, τους στέρησαν την πρόσβαση σε δικηγόρο, τους στέρησαν τον ύπνο και το νερό. Το θέμα έγινε πρωτοσέλιδο στην ιστοσελίδα του «Γκάρντιαν», που έγραφε για βασανιστήρια τύπου Αμπου Γράιμπ. Οι μνήμες αναβίωσαν τις τελευταίες μέρες.

Τα αυξημένα περιστατικά αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας σε περίοδο αποδοκιμασίας των κυβερνητικών επιλογών για τη διαχείριση της πανδημίας και καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν θύματα κυρίως νέους, μερικοί εκ των οποίων είναι ανήλικοι.

Η κυβέρνηση έχει εξαπολύσει πογκρόμ βίας στους δρόμους, στις γειτονιές, στα πανεπιστήμια, με αποτέλεσμα θύελλα διαμαρτυριών. «Η δική μας απάντηση στο σύνθημα “η βία γεννά βία” είναι “ο διάλογος γεννά διάλογο, ο διάλογος γεννά πρόοδο”» είπε ο πρωθυπουργός πριν από λίγες μέρες.

Ας κάνει λοιπόν ο κ. Μητσοτάκης διάλογο με την 18χρονη Εφη, που ξυλοκοπήθηκε άγρια από τους αστυνομικούς, οι οποίοι την απείλησαν με βιασμό. Ας συνομιλήσει με τον 22χρονο συλληφθέντα Αρη, να του πει για τις μαφιόζικες πρακτικές των αστυνομικών της ΕΛ.ΑΣ., για την απαγωγή του, για τα βασανιστήρια στη ΓΑΔΑ.

Ας ακουστούν τα ουρλιαχτά των θυμάτων της κρατικής βίας μέσα στις κλούβες, τα περιπολικά, τα κρατητήρια και τα ανακριτικά τμήματα. Στα σώματά τους αποτυπώνονται οι εκδικητικές διαθέσεις των μηχανισμών επιβολής της «τάξης».

Στις φιλελεύθερες δημοκρατίες η προσφυγή στη θεσμική βία επιτρέπεται μόνον όταν αυτή είναι απολύτως αναγκαία, με απόλυτο σεβασμό στις αρχές της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας, με χρήση των ηπιότερων μέσων.

Στον αντίποδα, ο βασανισμός, μια τιμωρία υπερβολικά βίαιη με στόχο τον παραδειγματισμό, αποτελεί ένα λεπτομερώς διαβαθμισμένο και διαφοροποιημένο σύνολο τεχνικών για πρόκληση πόνου, ιστορικά συνδεδεμένο κυρίως με την απολυταρχία και τα δικτατορικά καθεστώτα.

Αυτό που δεν υπολογίζει η κυβέρνηση αλλά και όσοι εξισώσουν την ανεξέλεγκτη κρατική βία με τη λαϊκή αντίδραση κάθε μορφής είναι ότι το συναίσθημα της οργής νομοτελειακά θα γεννήσει νέες, αχαρτογράφητες αντιδράσεις. Ειδικά όταν στόχος είναι η νεολαία..

πηγη