Εμβόλιο κατά της αλαζονείας δεν υπάρχει

Εμβόλιο κατά της αλαζονείας δεν υπάρχει

Τάσος Παππάς

Τα εμβόλια κατά του κορονοϊού έχουν αρχίσει να χορηγούνται παντού στον κόσμο. Με μεγάλες καθυστερήσεις, με πολύ χαμηλούς ρυθμούς στις περιοχές που είναι βυθισμένες σε λογιών λογιών κρίσεις -τόσο χαμηλούς που ο ΠΟΥ εκφράζει την ανησυχία του ότι θα αργήσει να χτιστεί το τείχος ανοσίας- με κραυγαλέα άνιση διανομή μεταξύ των πλούσιων και λιγότερο πλούσιων κρατών – τόσο άνιση που ο ΠΟΥ εγκαλεί την Ευρωπαϊκή Ενωση για εκκωφαντικό έλλειμμα αλληλεγγύης.

Ο εμβολιασμός στη χώρα μας ξεκίνησε με θριαμβολογίες και τυμπανοκρουσίες, γρήγορα όμως συνδέθηκε με πολλά παρατράγουδα, πολλά ευτράπελα, πολλά ρουσφέτια. Εμβολιάστηκαν άνθρωποι που δεν ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες. Κολλητοί κομματικών στελεχών επειδή ακριβώς είχαν μπάρμπα στην Κορώνη παρέκαμψαν τη διαδικασία. Στα μουλωχτά διοικητές νοσοκομείων, διορισμένοι από την κυβέρνηση, ακύρωσαν ραντεβού για εμβολιασμούς γιατρών και νοσηλευτικού προσωπικού ισχυριζόμενοι ότι δεν υπάρχουν δόσεις και έβαλαν από την πίσω πόρτα γνωστούς τους, συγγενείς τους και παρατρεχάμενους που είναι και χορηγοί της Δεξιάς. Οι υπερβολικές προσδοκίες που καλλιέργησαν κυβερνητικοί αξιωματούχοι διαψεύστηκαν παταγωδώς. Για ακόμη μία φορά οι μεταξωτές κορδέλες αποδείχθηκαν δασύτριχα φύκια.

Αναρωτιέται κανείς ποιος εγκέφαλος της επικοινωνιακής στρατηγικής της κυβέρνησης των αρίστων συνέλαβε τη φαεινή ιδέα να βάλει τον αρμόδιο υπουργό να υποσχεθεί μεγάλο αριθμό εμβολίων σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα πριν ακόμη εγκριθούν τα εμβόλια από τους διεθνείς οργανισμούς και τον πρωθυπουργό να δεσμευτεί δημοσίως για τη δημιουργία 1.000 και βάλε εμβολιαστικών κέντρων στην επικράτεια και για 8.000 εμβόλια ημερησίως.

Εκτέθηκαν αμφότεροι, αλλά δεν τρέχει τίποτε. Ο δημαγωγικός οίστρος της κυβέρνησης μπορεί να χτύπησε στο ντουβάρι της απείθαρχης πραγματικότητας, αυτή όμως πέρα βρέχει. Ούτε μια φράση αυτοκριτικής από κάποιον υπουργό, ούτε ένα «συγγνώμη, κάναμε λάθος» από τον πρωθυπουργό. Αντιθέτως αυθάδεια σε μεγάλες δόσεις, πληθωρισμός εξωραϊσμών και απύλωτη επιθετικότητα εναντίον των πολιτικών αντιπάλων στους οποίους χρεώνονται όλα τα δεινά – και αυτά που ταλαιπωρούσαν τη χώρα όταν κυβερνούσαν και αυτά που την ταλαιπωρούν σήμερα που δεν βρίσκονται στα πράγματα.

Την ίδια τακτική ακολουθεί η κυβέρνηση σχεδόν σε όλα τα πεδία. Καταδίκαζε μετά βδελυγμίας τη Συμφωνία των Πρεσπών, τη χαρακτήριζε στην επιεική εκδοχή «εθνικώς επιζήμια συμφωνία», στην πιο ακραία «επονείδιστη και προδοτική πράξη» και στελέχη της απειλούσαν με Ειδικό Δικαστήριο τον Τσίπρα και τον Κοτζιά. Σήμερα δηλώνει ότι την τιμά, καλεί τη Βόρεια Μακεδονία να τη σεβαστεί πλήρως και καταθέτει την αντίθεσή της στην προσπάθεια της Γαλλίας να μπλοκάρει την ενταξιακή προοπτική της γειτονικής χώρας. Οταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το 2018 ανακοίνωσε την πρόθεσή της να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη στο Ιόνιο και σε δεύτερο χρόνο στην Κρήτη, κορυφαίοι παράγοντες της Δεξιάς υποστήριζαν ότι η επιλογή αυτή ρίχνει νερό στον μύλο της Τουρκίας και την απέρριπταν κατηγορηματικά. Σήμερα που κάνουν ως κυβέρνηση αυτό που αποδοκίμαζαν ως αξιωματική αντιπολίτευση, κανένα πρόβλημα. Η ζωή συνεχίζεται σαν να μη μεσολάβησε τίποτα.

Πρόκειται για ροπή στη δημαγωγία; Ισως. Πρόκειται για σύγχυση ως προς τις προτεραιότητες; Μπορεί. Πρόκειται για αμήχανη στάση και ηθελημένη ασάφεια εξαιτίας των διαφορετικών και εν πολλοίς ανταγωνιστικών αντιλήψεων που κυκλοφορούν στο εσωτερικό της παράταξης και στους κόλπους της κυβέρνησης; Πιθανόν. Το σίγουρο είναι ότι, ως προς τη συμπεριφορά της κυβέρνησης απέναντι στην κριτική, έχουμε αχαλίνωτη αλαζονεία, ασυγκράτητο αυτοθαυμασμό, πρησμένα εγώ. Πιστεύουν ότι είναι οι φυσικοί ιδιοκτήτες της χώρας και δεν το κρύβουν. Δυστυχώς η επιστημονική κοινότητα δεν έχει ανακαλύψει (ούτε πρόκειται) το εμβόλιο κατά της αλαζονείας. Αν υπήρχε, θα έπρεπε ο εμβολιασμός να είναι υποχρεωτικός για όλους εκείνους που καταλαμβάνουν δημόσια αξιώματα. Στην πρώτη γραμμή ως ευπαθής ομάδα η Δεξιά.

Ανάγωγα

Δήλωσε ο υφυπουργός Αθλητισμού κ. Αυγενάκης: «Η Σοφία εκπροσωπεί το υγιές κομμάτι της αθλητικής οικογένειας. Είναι οι πολλοί. Οι λίγοι ευτυχώς, αλλά κραταιοί μέχρι πρότινος, ήταν αυτοί οι εν λόγω κύριοι της διοίκησης της Ελληνικής Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας που θεωρούσαν ότι είναι αμετακίνητοι, ότι είναι ακίνητοι γιατί όντως περνούσαν πολλές διοικήσεις και κανένας δεν τους άγγιζε». Μερικοί εξ αυτών στη συγκεκριμένη ομοσπονδία και αρκετοί αμετακίνητοι σε άλλες ομοσπονδίες προέρχονται από τα σπλάχνα της Δεξιάς. Σύμπτωση;

πηγη