Μητσοτάκης-Δένδιας δεν είπαν λέξη για την ΑΟΖ Καραμανλή-Ντόρας και τη συμφωνία του 2009 με την Αλβανία

Μητσοτάκης-Δένδιας δεν είπαν λέξη για την ΑΟΖ Καραμανλή-Ντόρας και τη συμφωνία του 2009 με την Αλβανία

 

Γράφει ο Μιχάλης Ι. Ασημάκης

 

Ο Καραμανλής ως πρωθυπουργός και η Ντόρα ως υπουργός Εξωτερικών είχαν απλώσει τότε τον τραχανά με τον Σάλι Μπερίσα για τις ΑΟΖ πετυχαίνοντας στις 27 Απριλίου, μετά από μαραθώνιες και κοπιώδεις διπλωματικές ενέργειες, να κάμψουν τις αντιδράσεις που αντιμετώπιζε στο εσωτερικό αλλά και στα Τίρανα, καθώς οι Τούρκοι είχαν εμπλακεί άγρια και προσπαθούσαν να τινάξουν τις διαβουλεύσεις στον αέρα.

 

Τότε ταξίδεψε αμέσως στην Αλβανική πρωτεύουσα η κυρία Μπακογιάννη όπου μαζί με τον ομόλογο της έβαλαν υπογραφές παρουσία των δύο πρωθυπουργών Καραμανλή και Μπερίσα. Κατά κοινή ομολογία, η συμφωνία ήταν πρωτοποριακή και γερά δεμένη περιλαμβάνοντας «σύνορο πολλαπλών χρήσεων» («multi-purpose boundary»), παραδοσιακές ζώνες (χωρικά ύδατα-υφαλοκρηπίδα) νέες ζώνες δικαιοδοσίας όπως η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ).

 

Η προσφυγή 

 

Πάνω σε αυτό «πάτησαν» τώρα οι κύριοι Μητσοτάκης και Δένδιας αλλά δεν έβγαλαν άχνα για εκείνους που το επεξεργάστηκαν. Και δεν είναι τόσο η αχαριστία τους, η οποία συζητιέται εντόνως, όσο το ότι ούτε ο ένας ούτε ο άλλος δεν είπαν κουβέντα για την Αλβανία αφού το ΕλληνοΙταλικό σύμφωνο έχει πρωτίστως άμεση σύνδεση και παρασύρει σε λύση την Ελληνοαλβανική εκκρεμότητα. Τότε, αμέσως μόλις ο κ. Καραμανλής έχασε τις εκλογές , τον Οκτώβριο του 2009, ο Έντι Ράμα ως αρχηγός της αντιπολίτευσης προσέφυγε στο Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας του υποστηρίζοντας πως οι ελληνικές βραχονησίδες βόρεια της Κέρκυρα δεν έχουν υφαλοκρηπίδα και, άρα, δόθηκε στην Ελλάδα θαλάσσιος χώρος περισσότερος από εκείνον που δικαιούται.

 

Λίγους μήνες αργότερα, τον Ιανουάριο του 2010, το ανώτατο Αλβανικό δικαστήριο πιεζόμενο πανταχόθεν (Τουρκία, ΗΠΑ κτλ) , έκρινε άκυρη τη συμφωνία επικαλούμενο αστεία επιχειρήματα όπως το ότι δήθεν ερχόταν σε αντίθεση με την τρίτη Διεθνή Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας και κάτι τέτοιες «κορδέλες».

 

Έκτοτε βέβαια διαλύθηκε και πλέον λειτουργεί σαν τσίρκο. Οι δε αποφάσεις του εφαρμόζονται κατά το δοκούν από τον κ. Ράμα ενώ οι δικαστές διορίζονται απευθείας από την κυβέρνηση. Ως εκ τούτου, θα μπορούσαν τα κακότροπα πολιτικά χαϊβάνια να στρώσουν το καρέ και να υποχρεώσουν τους Αλβανούς να δεχθούν το μνημόνιο για τις ΑΟΖ αφού έχει ευρωπαϊκή αναγνώριση και κύρος. Αλλά είπαμε, Αβέρωφ: «Στην πολιτική η προδοσία είναι θέμα χρόνου».

πηγη

 

 

Αρέσει σε %d bloggers: