Η ελευθερία του λόγου είναι ένα «εύκολο θέμα».

juliette 88
Θεόδωρος Μπεμπέκης

Η όποια εξουσία, για παράδειγμα, επιτρέπει την ελευθερία του λόγου, όσο συμφωνείς μαζί της. Σε περίπτωση διαφωνίας, η εξουσία μπορεί να πάρει πολλά μέτρα εναντίον εκείνου που διαφωνεί. Μπορεί ακόμα και να τον στριμώξει «πλαγίως». Και ανάλογα με το ποιόν της μπορεί μέχρι και να τον διαγράψει (η σχετική τεχνολογία έρχεται, στον δρόμο είναι).

Σε κάθε περίπτωση η ελευθερία του λόγου είναι μια άσκηση. Για όλους. Ατομα και κοινωνίες. Μια σκληρή άσκηση αντοχής. Και βελτίωσης. Η ελευθερία του λόγου είναι μια δοκιμασία.

Τι πρέπει να κάνουμε όταν κάποιος καταφέρεται ή ακόμα χειρότερα βρίζει τις ιερότητές μας; Για παράδειγμα τον θεό που πιστεύουμε. Την πατρίδα μας. Τους προγόνους μας. Την ιδεολογία και τα πιστεύω μας.

Είναι σωστή σκέψη να νομοθετήσουμε και να του απαγορεύσουμε να μιλάει; Να γράφει; Να αναμεταδίδει;

Για ποιον λόγο να επιτρέψουμε σε έναν ναζιστή να προπαγανδίζει τις ιδέες του; Η και όποιον άλλον του οποίου τις πολιτικές ιδέες θεωρούμε επικίνδυνες;

Για ποιον λόγο να επιτρέψουμε σε έναν οποιονδήποτε να μιλάει και να γράφει για τα παράλογα πάθη του, τι έξεις, τις ορμές και τις επιθυμίες του;

Για ποιον λόγο να επιτρέψουμε, για να έρθουμε και στα «δικά μας», κάποιον να αναμεταδίδει fake news;

Κι όμως είναι «εύκολο θέμα» και εύκολη η απάντηση. Καμμία απαγόρευση.

Δεν υπάρχει κανένα ασφαλές κριτήριο ώστε να διακρίνουμε τον ωφέλιμο από τον επιζήμιο λόγο. Και κανένας μηχανισμός άξιος εμπιστοσύνης να χειριστεί ένα τέτοιο κριτήριο. Αν αρχίσουμε να απαγορεύουμε ο κατήφορος είναι κοντά. Και ο εφιάλτης του δεσποτισμού. Η απαγόρευση είναι κατήφορος χωρίς σταματημό.

Το αντίδοτο στην απαγόρευση και στην ανάγκη της απαγόρευσης είναι ο ελεύθερος άνθρωπος. Ο άνθρωπος με κριτική σκέψη. Με γνώση και επιχειρήματα. Με ευαισθησία.

Ο δημόσιος χώρος, όπως το facebook, είναι το πολεμικό εκείνο μέτωπο στο οποίο ο ελεύθερος άνθρωπος οφείλει να ασκείται, να αγωνίζεται και να βελτιώνεται στον καθημερινό συγχρωτισμό του με τους άλλους. Μαθαίνοντας και οξύνοντας τον νου. Βάζοντας και τις δικές του ιδέες στην κρίση των άλλων. Και αντικρούοντας τις κατά την γνώμη του στρεβλές και επιζήμιες.

Η ελευθερία του λόγου δεν μπορεί να συνυπάρξει με καμμία απαγόρευση.

πηγη:Απο αναρτηση στον λογαριασμο του Θ.Μπεσμπεκη στο fb