Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΑΔΥΚΤΙΑΚΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΜΕ «ΔΗΛΩΣΕΙΣ» ΤΟΥ Γ.Γ. ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΣΤΟΛΤΕΝΜΠΕΡΓΚ

Πριν από λίγες µέρες έλαβα σε δέκτη µου από το διαδίκτυο το αµέσως
παρακάτω απεικονιζόµενο φωτογραφηµένο δηµοσίευµα, το οποίο
αναφέρεται σε «δηλώσεις» του ΓΓ του ΝΑΤΟ κ. Jens Stoltenberg που
έγιναν το 2015, µε παρατιθέµενο κείµενο παλαιότερων δικών µου
δηλώσεων. Προηγουµένως δε γνώριζα τίποτε, ούτε για το εν λόγω
δηµοσίευµα, ούτε για οποιεσδήποτε δηλώσεις του κ. Στόλτενµπεργκ,
πραγµατικές ή πλαστές, σε σχέση µε την άµυνα της χώρας µας. Επειδή το
δηµοσίευµα περιέχει και κείµενο από παλαιότερες δηλώσεις µου µε
φωτογραφία µου, την αλήθεια των οποίων επιβεβαιώνω, θεωρώ
υποχρέωσή µου αφενός να σχολιάσω το όλο περιεχόµενό του και
αφετέρου να επεξηγήσω τη θέση που εκφράζουν οι δικές µου παλαιές
δηλώσεις σε σχέση µε τον αναφερόµενο όρο των δανειακών µας
συµβάσεων του 2010, δεδοµένου ότι δηµοσιεύθηκαν τότε και
παρερµηνείες τους.
Παρ’ όλα αυτά δε θα σχολίαζα το παλιό αυτό δηµοσίευµα που
αργοπορηµένα µου εστάλη, αν δεν εξακολουθούσαν να έχουν ισχύ οι
δηλώσεις του κ. ΓΓ του ΝΑΤΟ, ούτε αν είχαν σταµατήσει οι παραβιάσεις
της εθνικής µας κυριαρχίας από την Τουρκία, ούτε δεν συνεχίζονταν
νέες παραβιάσεις της, όπως η «συµφωνία των Πρεσπών και η συνέχιση
της εφαρµογής των όρων «δανειακών συµβάσεων» του 2010 :της
παραίτησης από την εθνική κυριαρχία και τις ασυλίες του διεθνούς
δικαίου, καθώς και την ολοκληρωτικής δέσµευσης της δηµόσιας
περιουσίας και της όλης οικονοµίας της Ελλάδας. Δυστυχώς, δεν άλλαξε
τίποτε, αλλά, αντίθετα, συνεχώς ενισχύονται τα δεσµά δουλείας, οι
συνέπειες γίνονται όλο και πιο τραγικές και η πολιτική µας ηγεσία
παραµένει ακίνητη στην ίδια θέση της αρχικής υπογραφής. Έτσι, και το
διαδικτυακό δηµοσίευµα του 2015 παραµένει -και πάλι δυστυχώςεπίκαιρο.

1. Όσον άφορά στις «δηλώσεις» του ΓΓ του ΝΑΤΟ:
Είναι αλήθεια ότι, όταν τις πρωτοδιάβασα στο παραπάνω
διαδικτυακό δηµοσίευµα, χωρίς να έχω κανένα στοιχείο προέλευσης, δεν
µπορούσα παρά να σκεφτώ ότι τόσο απαράδεκτες και ασύστολες
δηλώσεις δεν µπορούσαν να προέρχονται από άνθρωπο που έχει σώας τα
φρένας, και ιδίως από τον κορυφαίο εκπρόσωπο µιας τόσο µεγάλης
διεθνούς συµµαχίας για χώρα µέλος της. Όταν, όµως, άκουσα τη
συνέντευξη του κ. Στόλτενµπεργκ στον τηλεοπτικό σταθµό CNN ΤΟ
2015, διέκρινα ποιες είναι οι πραγµατικές θέσεις του Γενικού Γραµµατέα
του ΝΑΤΟ και, ασφαλώς, της διεθνούς πολιτικής, που ασκεί και
εκφράζει ο ανώτατος εκπρόσωπός του. Το VIDEO της συνέντευξης µε το
σχετικό απόσπασµα που αφορά το δικαίωµα άµυνας της Τουρκίας και
της Ελλάδας, παρατίθεται επίσης µετά από αυτό το κείµενο.
Στη συνέντευξη που έδωσε ο κ. Στόλτεµπεργκ στο CNN τέθηκε
από τη δηµοσιογράφο του Σταθµού το τότε επίκειρο ζήτηµα του
δικαιώµατος της Τουρκίας να καταρρίψει το ρωσικό αεροπλάνο, που είχε
παραβιάσει µόλις για 17 δευτερόλεπτα τον εθνικό της εναέριο χώρο. Ο
ΓΓ του ΝΑΤΟ κάλυψε πλήρως πολιτικά την πράξη της Τουρκίας,
δικαιολογώντας το ως αναφαίρετο δικαίωµα άµυνας της κυριαρχίας της,
το οποίο, όπως δήλωσε, υποστηρίζουν όλα τα µέλη της Συµµαχίας. Σε
επίµονη επανειληµµένη ερώτηση της δηµοσιογράφου, ποια είναι η θέση
του για τις παραβιάσεις του εναέριου χώρου της Ελλάδας από τα
τουρκικά αεροπλάνα, απέφυγε αρχικά να απαντήσει, µετά δε την επιµονή
της δηµοσιογράφου, είπε ότι η παραβίαση του εναέριου χώρου της
Ελλάδας είναι διαφορετικό ζήτηµα, επισηµαίνοντας τη σηµασία της
θέσης της Τουρκίας στον τότε Αγώνα (!). Δηλαδή, το δικαίωµα άµυνας
της κυριαρχίας της Ελλάδας εναντίον των παραβιάσεων της Τουρκίας –
και µάλιστα του ίδιου ακριβώς περιεχοµένου µε το δικαίωµα της
Τουρκίας απέναντι στη Ρωσία- δεν υφίσταται ή είναι πολύ κατώτερης
διαβάθµισης από εκείνο της Τουρκίας. Από τη θέση της ειδικότητάς µου,
αλλά και της ευρύτερης πολιτικής και νοµικής εµπειρίας µου, δεν
γνωρίζω να έχει ποτέ υποστηριχθεί επίσηµα τέτοια θέση διαφοροποίησης
του δικαιώµατος άµυνας µεταξύ των κυρίαρχων εθνικών κρατών. Μπορώ
δε να υπογράψω ότι η διαφοροποίηση αυτή του Γ.Γ. του ΝΑΤΟ αποτελεί
κατάφωρη παραβίαση του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, γενικά του
διεθνούς δικαίου, των Συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όλων των
γνωστών συνταγµάτων και, φυσικά, του Συντάγµατος της Ελλάδας, ως
προς τις εγγυήσεις της εθνικής κυριαρχίας.
Δεν γνωρίζω λεπτοµέρειες για τη στάση των διεθνών οργανισµών
και του ίδιου του ΝΑΤΟ που τήρησαν απέναντι στη συνέντευξη του
Γενικού Γραµµατέα, ούτε για τις αντιδράσεις της τότε πολιτικής ηγεσίας
(συµπολίτευσης και αντιπολίτευσης των κοµµάτων της Βουλής) της
Χώρας µας. Όφειλε, όµως, να αξιώσει η ελληνική πλευρά, µε όλα τα
διπλωµατικά µέσα και µε πλήρη ενηµέρωση του ελληνικού λαού, την
παρέµβαση του ΟΗΕ και των διεθνών οργανισµών, των οποίων είναι
µέλος η Ελλάδα, καθώς και τη δηµόσια συγγνώµην και πλήρη
αποκατάσταση της ισότιµης θέσης της Χώρας µας στο ΝΑΤΟ και στη
διεθνή κοινότητα. Βέβαια, µε ποιο κύρος µπορούν να αµυνθούν για
παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωµάτων της Ελλάδας τα µέλη της
πολιτικής ηγεσίας της, αφού υπέγραψαν και εφάρµοσαν, όσα δε δεν
υπέγραψαν δέχτηκαν και εξακολουθούν να δέχονται την υπογραφή και
την εφαρµογή τους, καθώς και να εφαρµόζουν διαρκώς τους δύο
πρωτοφανείς στην ιστορία της ανθρωπότητας όρους των δανειακών µας
συµβάσεων: την παραίτηση από όλες τις ασυλίες του διεθνούς δικαίου
και από την εθνική κυριαρχία ειδικώς, καθώς και τη δέσµευση του
συνόλου της δηµόσιας περιουσίας της Χώρας. Δεδοµένου δε ότι και τα
δύο µαζί συνιστούν την πλήρη έννοια της µιας και αδιαίρετης κυριαρχίας
κάθε κράτους-µέλους του ΟΗΕ, καθώς και την πραγµατική υπόστασή του,
δε χρειάζεται νοµικό για να προσδιοριστεί ονοµαστικά η ευθύνη.
Μετά την γνώση της πραγµατικής συνέντευξης του ΓΓ του ΝΑΤΟ
στο CNN και του πραγµατικού νοήµατός της, θεωρώ ότι οποιαδήποτε
λεκτική υπερβολή, χιουµοριστικού, σατυρικού ή οργισµένου λόγου, που
αποδίδει την ουσία της πραγµατικής θέσης του ανώτατου εκπροσώπου
της κατ’ ευφηµισµόν «Συµµαχίας» µας, πολιτικά είναι επιτρεπτή, αρκεί
να προκύπτει σαφώς η υπερβολή της αλήθειας. Αυτό δεν είναι δική µου
αυθαίρετη σκέψη: είναι πάγια πρακτική του ελεύθερου πολιτικού λόγου
έχει γίνει δε αποδεκτό σε διεθνές επίπεδο της νοµικής θεωρίας και
νοµολογίας ότι η δυνατότητα αυτή, σε δηµοκρατικό πολίτευµα, ανήκει
στο θεµελιώδες πολιτικό δικαίωµα της ελεύθερης δηµόσιας έκφρασης
της πολιτικής γνώµης του πολίτη για τους πολιτικούς ηγέτες του. Όσον
αφορά στη «Συµµαχία», νοµίζω ότι δε θα διαφωνήσουν οι διεθνολόγοι,
ότι βάση και άξονας των στρατιωτικών (αµυντικών, σε παλαιότερες
εποχές και κατακτητικών) συµµαχιών, αλλά και των πολιτικών γενικά
συµµαχιών ήταν ανέκαθεν και η συµµετοχή ή άλλης µορφής
συµπαράσταση κάθε κράτους-µέλους στην άµυνα των άλλων. Αν υπήρχε
παραβίαση αυτής της βάσης µεταξύ µελών, η συµµαχία έπαυε να
υπάρχει. Αυτή η ιστορική παράδοση, όπως και κάθε παράδοση πολιτικού
ήθους, εξέλιπε στις σηµερινές παγκοσµίως κορυφαίες «συµµαχίες»: στην
«αµυντική συµµαχία» του ΝΑΤΟ και στην ευρύτατη «πολιτική
συµµαχία» της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Η Ελλάδα το ζει καθηµερινώς. Οι
«συµµαχίες» αυτού του είδους σήµερα έχουν µεταλλαχθεί σε «συµµαχίες
εκµετάλλευσης» των πιο αδύνατων µελών υπέρ των οικονοµικών και
πολιτικών συµφερόντων των ισχυρότερων «συµµάχων», µε
εκσυγχρονισµένους «βασάλλους» τις πολιτικές ηγεσίες των πρώτων.
2. Όσον αφορά το συµπεριλαµβανόµενο στο διαδικτυακό δηµοσίευµα
κείµενο των παλαιών δικών µου δηλώσεων
Ήδη από τον Ιούνιο του 2010, λίγο µετά την υπογραφή των
δανειακών συµβάσεων (πρώτων Μνηµονίων), είχα διαπιστώσει τους
πρωτοφανείς και απαράδεκτους όρους δανεισµού που είχαν επιβληθεί
στην Ελλάδα και που την κατέστρεψαν κυριολεκτικά και εξακολουθούν
ασταµάτητα να την καταστρέφουν µέχρι και σήµερα. Την πρώτη δηµόσια
ανακοίνωση είχα κάνει σε συγκέντρωση που είχε οργανώσει τότε, µε
Πρόεδρο τον κ. Παξινό, ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, ο οποίος,
µάλιστα, δηµοσίευσε και διένεµε για πολύν καιρό βιβλιαράκι µε σχετική
µελέτη µου, που του είχα παραχωρήσει. Ακολούθως, στη συγκέντρωση
της 1ης Δεκεµβρίου που είχε οργανώσει ο Μίκης Θεοδωράκης στο
Ίδρυµα του Μιχάλη Κακογιάννη, η οποία ήταν και η ιδρυτική
συγκέντρωση της αντιστασιακής οργάνωσης «Σπίθα», που ίδρυσε ο
µεγάλος Έλληνας και Μουσουργός µας, ανέπτυξα το θέµα. Σ’ αυτή τη
σύντοµη οµιλία µου, για να δείξω το µέγεθος της εγκληµατικής πράξης
της παραίτησης από την εθνική κυριαρχία, την προσδιόρισα µε τη φράση:
«ούτε µε το πιστόλι στον κρόταφο υπογράφεις αυτό τον όρο», αντλώντας
το νόηµα αυτό από τα αιώνια παραδείγµατα της πανάρχαιης ελληνικής
ιστορίας, αλλά και από την παγκόσµια ιστορία του πατριωτισµού.
Επειδή στο παραπάνω δηµοσίευµα δηµοσιογράφος µε το όνοµα
Ανδρόνικος Κουτρούµπελης µε δικό του διαδικτυακό δηµοσίευµα το
Δεκέµβριο του 2015, προσπάθησε αφενός να δικαιολογήσει τον κ. ΓΓ
του ΝΑΤΟ, µεθερµηνεύοντας τις πραγµατικές του δηλώσεις στο CNN,
και ερµηνεύοντας µε τον δικό του τρόπο τις παλαιότερες δικές µου, είµαι
υποχρεωµένος να δώσω άλλη µια φορά στη δηµοσιότητα το σαφές και
πραγµατικό νόηµά τους. Από την πρώτη δική του ερµηνεία των
δηλώσεών µου, φαίνεται ότι ο εν λόγω δηµοσιογράφος θεωρεί ότι η
παραίτηση από την εθνική κυριαρχία ως όρος δανεισµού είναι θεµιτή και
έχει άλλο νόηµα από την ίδια παραίτηση που θα γινόταν σε άλλου είδους
συµφωνία µε ξένα κράτη. Γιατί πράγµατι η παραίτηση έγινε σε δανειακή
σύµβαση και σ’ αυτήν αναφερόµουν. Αλλά ότι υπάρχουν πολλών
κατηγοριών εθνικές κυριαρχίες, δεν το έχω ξανακούσει. Ούτε γνωρίζω να
υπάρχει άλλο παράδειγµα έγγραφης διεθνούς συµφωνίας στην ιστορία
της ανθρωπότητας που περιλαµβάνει ρητά τέτοιο όρο. Μάλιστα δε στη
δική µας περίπτωση εµπλουτίζεται και µε τον επίσης πρωτοφανή στο
διεθνές δίκαιο όρο της επιβάρυνσης του συνόλου της δηµόσιας περιουσίας
υπέρ των δανειστών, που και αυτός ανεπίτρεπτα δένει χειροπόδαρα την
κυριαρχία του κράτους. Για υποστήριξη των απόψεών του, ο
δηµοσιογράφος αναφέρεται ότι η «άποψή» µου αυτή δεν είναι «δεδοµένη
στην ακαδηµαϊκή κοινότητα», επικαλούµενος, µάλιστα, ως παράδειγµα
δηµοσίευµα του συναδέλφου κ. Αντώνη Μανιτάκη. Όσον αφορά γενικά
την «ακαδηµαϊκή κοινότητα» δεν γνωρίζω καµιά γραπτή αντίκρουση της
θέσης µου ως προς το νόηµα των σαφέστατα διατυπωµένων όρων
δανεισµού που ανέφερα, παρά την επανειληµµένα δηµόσια παράκλησή
µου να µε διορθώσουν αν έχω λάθος, για χάρη του κοινωνικού
συµφέροντος που υπηρετεί η πραγµατική αλήθεια. Το µόνο γνωστό σε
όλους είναι ότι αρκετοί συνάδελφοί µου έχουν αποδεχτεί και έχουν
συµβάλει ενεργά στην εφαρµογή των παράνοµων από υψηλές πολιτικές
θέσεις. Αυτό, όµως, είναι άλλο. Όσον αφορά δε το δηµοσίευµα του
συναδέλφου κ. Μανιτάκη, δεν νοµίζω ότι έχει δίκιο ο δηµοσιογράφος,
αλλά, εν πάση περιπτώσει, ο µόνος αρµόδιος να απαντήσει, αν διαφωνεί
µε τη σηµασία των όρων και µε την εφαρµογή τους που είναι συνεχής,
είναι ο ίδιος. Δε θα ήταν ευπρεπές να τον υποκαταστήσω.
Κύθηρα, 8 Μαΐου 2020
Γιώργος Κασιµάτης

πηγη