Α.Παπαγιαννίδης:Τα εργασιακά να μην μείνουν πίσω

%ce%b4%cf%86%ce%b4444

παπαγιαννιδης αντωνης


Τα εργασιακά διαθέτουν την επίφοβη ιδιότητα να είχαν βρεθεί στο επίκεντρο της κυβερνητικής δράσης με τις ρυθμίσεις της αναστολής των συμβάσεων εργασίας στην φάση του πλήρους lock-down των 45 ημερών Μαρτίου-Απριλίου, που τώρα πήραν παράταση για τον Μάϊο (με όριο το 60% των θέσεων εργασίας) αλλά και με την πραγματικότητα της εκ περιτροπής εργασίας καθώς και με την τηλε-εργασία. Εδώ, η Κυβέρνηση με τα μέτρα διάσωσης της κατάστασης πήρε την ευθύνη να στηρίξει τις επιχειρήσεις ελαφρύνοντας αποφασιστικά το κόστος τους, αλλά και τους εργαζόμενους – αφενός με το 800άρικο/534άρικο, αφετέρου με την απαγόρευση της καταγγελίας των συμβάσεων εργασίας και της μεταβολής επί το δυσμενέστερο των όρων των συμβάσεων αυτών (σε όσες επιχειρήσεις επέλεξαν την αναστολή) και την διατήρηση των θέσεων εργασίας στην συνέχεια. Από την άλλη, η Αντιπολίτευση – και δη η αξιωματική – επεδίωξε να θέσει την. θεματική αυτή στην πρώτη γραμμή του ενδιαφέροντος δείχνοντας προς την κατεύθυνση των κενών της προστασίας στα εργασιακά, παράλληλα με την έντονη προβολή του αιτήματος για front-loaded οικονομικά μέτρα στήριξης γενικότερα. Στην συζήτηση προσήλθε με επίσημή του παρέμβαση ο ΣΕΒ με προτάσεις για μονιμότερη λειτουργία της τηλε-εργασίας, αλλά και για την ευρύτερη πρακτική «δανεισμού» των εργαζόμενων μεταξύ επιχειρήσεων (στα πλαίσια της διατήρησης των θέσεων εργασίας), δηλαδή για ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων προκειμένου να βοηθηθεί η επανεκκίνηση της οικονομίας.
Το πραγματικό υπόστρωμα, που έχει διαμορφωθεί μετά τον Απρίλιο – «τον χειρότερο στην τελευταία 20ετία» – καθώς ενσωματωνόταν το σοκ από την κρίση του κορωνοϊού, δεν αμφισβητείται. Οφείλεται σε στρεβλό ισοζύγιο προσλήψεων/απολύσεων, καθώς ναι μεν οι απολύσεις κρατήθηκαν πίσω με τα διοικητικά μέτρα, όμως οι προσλήψεις κυριολεκτικά κατέρρευσαν (48.500 έναντι 282.000 – όλες οι προσλήψεις ενόψει τουριστικής σαιζόν καθώς και στην εστίαση «πάγωσαν»). Ενώ δε η ανεργία συνολικά βρισκόταν σε υποχώρηση ακριβώς προ κορωνοϊού – 16,1% έναντι 18,4% του περασμένου Φεβρουαρίου – και συνολικά ο αριθμός των απασχολουμένων σημείωνε μικρή άνοδο, όλες οι επίσημες προβλέψεις για επίπτωση της ύφεσης στην απασχόληση κάνουν πλέον λόγο για ανεργία άνω του 20%, ενώ από τον χώρο της εργασίας γίνεται λόγος και για προσέγγιση του ανώτατου ποσοστού των χρόνων της κρίσης (27,7% το 2013, για όσους δεν το θυμούνται).
Στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στα εργασιακά, και που τώρα έρχεται σταδιακά σε τριβή με την προσπάθεια επαναφοράς/ανοίγματος, η ΓΣΕΕ προσπάθησε να ανταποκριθεί με την πλατφόρμα ΑΝΤΙ-COVID-19 και την κινητοποίηση όλου του δυναμικού του Κέντρου Πληροφόρησης Εργαζομένων και Ανέργων που διατηρεί η Συνομοσπονδία, του Δικτύου Συμβουλευτικής του Ινστιτούτου Εργασίας ΙΝΕ-ΓΣΕΕ καθώς και των νομικών υπηρεσιών της. «Βάζουμε σακιά άμμου και κάνουμε φράγμα, ενώ έρχεται τσουνάμι» ήταν πάντως το χαρακτηριστικό σχόλιο πολύπειρου στελέχους, καθώς περισσότερο συλλέγονται καταγγελίες και ανησυχίες και ερωτήματα, παρά επιχειρείται κάποιας μορφής συγκρατημένη παρέμβαση στην μετά-τον-κορωνοϊό πραγματικότητα. (Έχει ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι το μεγαλύτερο μέρος των θεμάτων που ανακινούνται απ’ όσους προσφεύγουν στην πλατφόρμα αφορά τα διαθέσιμα βοηθήματα, τις άδειες ειδικού σκοπού και τις περιπτώσεις τροποποίησης συμβάσεων – πέρα δηλαδή από τις γενικές καταγγελίες. Θέματα απολύσεων, πιεστικής άδειας άνευ αποδοχών, τηλεργασίας απασχόλησαν λιγότερο).
Το συνολικό σκηνικό που δημιουργείται στα εργασιακά, ωστόσο, είναι πολύ πιο ανησυχητικό. Και τούτο επειδή οι νέες πρακτικές και η διατήρηση του κλίματος ανασφάλειας και ανησυχίας στους εργασιακούς χώρους λειτουργούν – ή, τουλάχιστον, μπορεί να λειτουργήσουν – διαβρωτικά στην ίδια την έννοια «εργασία». Ένα επίπεδο είναι εκείνο της αμοιβής της εργασίας (και μάλιστα σε φόντο αυξανόμενης ανεργίας και αβεβαιότητας του αύριο), όπου η τοποθέτηση του «επιδοματικού πήχυ» στα 800/534 – για 45ήμερο/μήνα ναι μεν δεν σημαίνει νέα διαμόρφωση κατωτάτου, όμως ασκεί μια επίφοβη πίεση προς τα κάτω. (Χαρακτηριστικό το πρωτοσέλιδο του – επαναπολιτικοποιούμενου με την παλιά έννοια… – ΒΗΜΑΤΟΣ της Κυριακής 10/5: «Στο τραπέζι μειώσεις μισθών και απολύσεις»). Άλλο επίπεδο είναι το «ξετέντωμα» του χρόνου εργασίας, με την διαθεσιμότητα του εργαζομένου εκτός ωραρίου, ιδίως στην τηλεργασία. Ενώ η κανονικοποίηση των ελαστικών μορφών και της εκ περιτροπής απασχόλησης θα λειτουργεί ως φόντο. Όπως θύμιζε και ο Ηλίας Μόσιαλος – η νέα ανακάλυψη της Κυβέρνησης με αφορμή τον κορωνοϊό – κάποτε όλα αυτά ήταν αντικείμενο συλλογικών διαπραγματεύσεων. Κάποτε…
Ενώ ο Αντώνης Λιάκος θύμιζε (στην ΑΥΓΗ, 3/5) πώς γίνεται η πλοήγηση μέσω κρίσεων.
[από την ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ]

Εγω το πηρα απο τον λογαριασμο Α.Παπαγιαννιδη στο ΦΒ