Τα όνειρα δεν έχουν κλειδαριές — τοβιβλίο.net

Σε ποια κόλαση να είσαι κρυμμένη και τι να μαρτυράς Θα ’μουνα, λέει, στο νου σου να σε παρηγορώ Μην κλαις, δάκρυα δεν έχεις πια, συγνώμες μη ζητάς Όλα σου τα παραστρατήματα εγώ στα συγχωρώ Μα δεν μ’ ακούς… Χάσμα αδιάβατο χωρίζει τις μορφές μας Τα όνειρα όμως, δεν έχουν κλειδαριές Τόσα χρόνια, στα δάχτυλα…

via Τα όνειρα δεν έχουν κλειδαριές — τοβιβλίο.net