Η «Μαρία» του Μ. Μπρεχτ…

απέραντο γαλάζιο

Ο ψυχίατρος Νίκος Τζαβάρας είχε παραχωρήσει στην εφημερίδα των Συντακτών τέτοιες μέρες το 2013  -μεταφρασμένο από τον ίδιο- ένα αδημοσίευτο στα ελληνικά, υπέροχο ποίημα του Μπέρτολτ Μπρεχτ.

Όπως σημείωνε τότε η εφημερίδα η «Μαρία» του Μ. Μπρεχτ γράφτηκε το 1922 και είναι ένα από τα τρία χριστουγεννιάτικα ποιήματα ενός εκ των μεγαλυτέρων λυρικών ποιητών –ίσως, κατά την άποψη του Μαρσέλ Ράιχ-Ρανίτσκι, του μεγίστου– της γερμανικής λογοτεχνίας. Η τρυφερή και παράλληλα υπερήφανη περιγραφή ενός μικρού θεού που γνωρίζει να μετατρέπει τους φτωχούς σε βασιλιάδες καταργεί την οποιαδήποτε επιφύλαξη απέναντι στη συνταύτιση μαζί του. Είναι μία από τις πολλές ποιητικές αντιστροφές της αισθητικής του θεατρικού συγγραφέα με την οποία ο ίδιος απαιτεί την κριτική απόσταση από τις φυσιογνωμίες που παρουσιάζει. Το περιεχόμενο του ποιήματος, με τη Μαρία μητέρα δίπλα στον νιογέννητο θεό, θυμίζει ένα δεύτερο, συμπληρωματικό αριστούργημα, τη «Μάνα του Χριστού» του Κώστα Βάρναλη.

Σήμερα Χριστούγεννα, το δημοσιεύουμε και το αφιερώνουμε…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 275 επιπλέον λέξεις

Αρέσει σε %d bloggers: