“Πάτερ Ημών” …

απέραντο γαλάζιο

imageΑν αύριο έδινες την τελευταία μάχη στην ζωή σου τί θα έπαιρνες μαζί σου; Μπορείς να αντέξεις τις αναμνήσεις σου στους κουρασμένους ώμους του μυαλού σου; Μπορείς να μπεις στην αυριανή σου μάχη χωρίς το κουράγιο να νικήσεις;  Αν το χθες ήταν το Βασίλειο που με τόσους πολέμους κέρδισες και τώρα πρέπει να το αποχωριστείς, ποια θα ήταν η πιο επίπονη απώλεια σου; Τα σύνορα που έβαλες με τα Βασίλεια των άλλων, τα φιλντισένια μπαούλα που φύλαγες τα λάφυρα των παλαιότερων μαχών σου ή ο θρόνος που σκάλιζες επίμονα για χρόνια ολόκληρα; Θα σου έλειπαν οι κήποι που φύτευες τους σπόρους των ερώτων και των απωλειών σου ή ο τοίχος με τα κορνιζαρισμένα βραβεία που σου απέδωσε η συνείδησή σου μετά από κάθε σου μεγάλο Όχι; Ακόμα «και αν δεν είσαι έτοιμος από καιρό» για αυτό που θα αντιμετωπίσεις αύριο, δεν είναι κακό να φοβηθείς αλλά ούτε και να κλάψεις…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 141 επιπλέον λέξεις