Περί ασυμβίβαστου…

απέραντο γαλάζιο

bauloΓράφει οΒασίλης Κρίτσας


Άνοιξε το μπαούλο, που είχε βαφτίσει με περισσή επισημότητα «αρχείο» και είχε γεμίσει με δεκάδες περιττά πράγματα και κάποιες αναμνήσεις από την κοπέλα που τον έκρινε περιττό από τη ζωή της, ένα μήνα πριν, και του είχε δώσει τα παπούτσια στο χέρι και βασικά μια κούτα με μικροπράγματα, που είχε αφήσει σπίτι της. Τζίντζαλα-μίτζαλα τα έλεγε αυτός, τζάντζαλα-μάντζαλα εκείνη. Κι έτσι απρόσμενα ανακάλυψαν μία ακόμα διαφορά που χώριζε τα ιδιώματα των τόπων τους και θα τη βοηθούσε σε μια εργασία για το μεταπτυχιακό της.

Αλλά δεν έπρεπε να παρασυρθεί στο σωρό με τα τζιτζιλομιτζιχότζιρα (ή όπως αλλιώς τα λένε) και τις αναμνήσεις της. Είχε ανοίξει το «αρχείο» -που είχε σωθεί πλάκα-πλάκα κι από μια πλημμύρα, μια φορά που έφυγε για το χωριό, ξεχνώντας ανοιχτή μια βρύση- για να βρει ένα δημοσίευμα που χρειαζόταν και να γράψει εκείνο το κείμενο που του είχαν ζητήσει. Και δε χωρούσε…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 459 επιπλέον λέξεις