Παραλείψεις και Σχέδιο «A» («Α» για το αυτονόητο)

ΑΒΕΡΩΦ

άρθρο του Κώστα Μαυρίδη
που μας απέστειλε ο Πανίκος Ελευθερίου
(δημοσιεύτηκε στο “Φιλελεύθερο” και “Σημερινή” στις 23 και 24 Μαΐου 2015)

.

Στις πρόσφατες παρεμβάσεις μου στο ευρωκοινοβούλιο για την έκθεση της Τουρκίας, μεταξύ άλλων τόνισα ότι: «Μετά από δέκα χρόνια (ενταξιακών), η κατάσταση εντός Τουρκίας χειροτερεύει, η κατοχή μέρους της Κύπρου συνεχίζεται και η Τουρκία δεν αναγνωρίζει καν την Κυπριακή Δημοκρατία, πράγμα που αποτελεί μια από τις πολλές της υποχρεώσεις προς την ΕΕ». Είναι κοινή διαπίστωση, συνέχισα, ότι «η πολιτική του ανοίγματος κεφαλαίων δοκιμάστηκε και απέτυχε. Γιατί όμως επιμένουμε (ως ΕΕ) στην ίδια μέθοδο που απέτυχε, αλλά αναμένουμε διαφορετικά αποτελέσματα;” Παρόμοια κοινή διαπίστωση ισχύει και στο Κυπριακό. ΟΛΟΙ αναγνωρίζουν ότι η Τουρκία αποφασίζει για τα ουσιώδη που αφορούν την κατοχή, τα στρατεύματα του Αττίλα, τους εποίκους κ.ά. Αφού λοιπόν ο καθοριστικός παράγοντας είναι η Τουρκία, γιατί επιμένουμε για δεκαετίες στην ίδια μέθοδο που απέτυχε αλλά αναμένουμε διαφορετικά αποτελέσματα;

Δείτε την αρχική δημοσίευση 513 επιπλέον λέξεις