Στο σπίτι

στο σπίτι

Ο ξένος και η οικογένεια είναι μόνιμα θεματικά μοτίβα στις ελληνικές ταινίες τα τελευταία χρόνια, σε μια από τις πρόσφατες, «Στο σπίτι», η διαύγεια των εικόνων και η διεισδυτική κοινωνική ματιά του Αθανάσιου Καρανικόλα κάνουν τη διαφορά. Σχηματικά, ίσως και αυθαίρετα, θα λέγαμε πως ο Καρανικόλας τοποθετεί μια σημερινή εκδοχή του «Προξενιού της Αννας» (μια σύγχρονη ηθογραφία γύρω από την «ένταξη» και τον διωγμό μιας Γεωργιανής υπηρέτριας σε μια οικογένεια νεόπλουτων) σε σκηνικό που θυμίζει «Κυνόδοντα» (ένα μοντέρνο σπίτι σκαρφαλωμένο σε έναν ερημικό ξερό τόπο). Στόχος του είναι ένα κοινωνικό δράμα, με τη γυναίκα και τον ρευστό συναισθηματικό της κόσμο στο επίκεντρο της μυθοπλασίας.
Η Νάντια υπηρετεί εδώ και 12 χρόνια την οικογένεια του Στέφανου και Εύης, που την βλέπει σαν «αδελφή» της. Κάνει όλες τις δουλειές στο σπίτι και μεγαλώνει την κόρη τους. Το σπάσιμο της οικονομικής φούσκας, αληθινός σεισμός για το όνειρο των νεόπλουτων, προκαλεί ρήγμα στην φαινομενική…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 149 επιπλέον λέξεις