Κώστας Καναβούρης: Θραύσματα ανάμεσα στο θαύμα και στο φόβο

Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος

Kanavourhs-kostas

Κώστας Καναβούρης, Έσπασε [ποιήματα], εκδ. Μελάνι

Πριν από είκοσι σχεδόν χρόνια ο Ευγένιος Αρανίτσης είχε αποφασίσει, καταπώς λέγεται, να γράφει στο εξής αποκλειστικά και μόνο αφορισμούς, τους οποίους ονόμαζε Θραύσματα και τους θεωρούσε έκφραση της κατακερματισμένης Ενότητας και τη μορφή εκείνη που καθρεφτίζει καλύτερα την κινούμενη πραγματικότητα στην οποία ζούμε. Μεταξύ των ποικίλων ονομασιών που εντόπισε και κατέγραψε ο Αρανίτσης γι’ αυτό το είδος του λόγου (επιμύθια, ρητά, αποσπάσματα, fragmenta, ακαριαία, ψηφίδες, σπαράγματα, ψιχία, marginalia), ο όρος θραύσματα περιγράφει νομίζω με τη μεγαλύτερη ακρίβεια αυτό που επιχειρεί ο Κώστας Καναβούρης στο νέο του ποιητικό βιβλίο με τον τίτλο «Έσπασε». Ένα βιβλίο που στέκει ισάξιο δίπλα στο «ΥΓ» του Μανόλη Αναγνωστάκη και στο «Μονολεκτισμοί και ολιγόλεκτα» του Νίκου Καρούζου, όπως και δίπλα στα σύντομα ποιήματα του Γιάννη Ρίτσου, του Κώστα Μόντη, του Μάρκου Μέσκου, του Γιάννη Κοντού, δημιουργήματα μιας τέχνης που κατάγεται απευθείας από τα αποσπάσματα του Σολωμού.

Διαβάζοντας όμως ο…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 427 επιπλέον λέξεις