Οι «κωφάλαλοι» και ο «ξενοδόχος»…

ΥΠΕΡΒΑΣΗ

Εικόνα

Ο Χριστός με τους τρεις μαθητές του κατέβηκε απ’ το βουνό της Μεταμορφώσεως στον κόσμο των πολύμορφων παραμορφώσεων (Μάρκου: Θ:17-31, Δ΄ Νηστειών).
Εκεί τον περίμεναν οι υπόλοιποι εννιά μαθητές του και ένα πλήθος λαού. Μεταξύ των οποίων και ένας πατέρας με το δαιμονισμένο κωφάλαλο παιδί του. Και βέβαια οι γραμματείς και οι φαρισαίοι, που τον παρακολουθούσαν σαν τη σκιά του. Οι οποίοι, στην προκειμένη περίπτωση, φαίνεται να έκαναν πικρόχολα σχόλια για το γεγονός ότι οι μαθητές δεν μπόρεσαν να θεραπεύσουν το δαιμονισμένο παιδί.
Ο Χριστός ένιωσε δυσφορία ανάμεσα σ’ εκείνη την ατμόσφαιρα των μικροτήτων και των διαστροφών και λύτρωσε το άρρωστο παιδί και τον πατέρα του απ’ την εφιαλτική τους περιπέτεια. Δεδομένου ότι τα δαιμόνια έσπρωχναν το παιδί άλλοτε στο νερό να πνιγεί και άλλοτε στη φωτιά να καεί.
Το γεγονός της αδυναμίας να θεραπεύσουν το παιδί προβλημάτισε τους μαθητές. Οι οποίοι, αργότερα, όταν βρέθηκαν μόνοι τους με το Χριστό…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 627 επιπλέον λέξεις