μια Κυριακή στο Radolfzell

Ελεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση

29972173 (1)

Τις Κυριακές στο Radolfzell -όταν δεν βρέχει, βρέχει σπάνια εδώ τις Κυριακές αντίθετα με τις καθημερινές- κάθομαι σε ένα παγκάκι δίπλα στη λίμνη (που δεν είναι καταδικιά τους, κι ας ξιπάζονται οι ντόπιοι) και χαζεύω τους ανθρώπους να φιλιούνται, να περπατάνε, να κάνουν σκέιτ, ποδήλατο, τζόκινγκ, ηλιοθεραπεία στα ψέματα. Λίγο μετά τις δώδεκα -εδώ και τρεις Κυριακές- περνάει από μπροστά μου το αρχαίο ζευγάρι, με τα μπαστούνια του σκι. Πριν τους δω ακούω πρώτα το τσικ τσικ του μέταλλου πάνω στο τσιμέντο. Τα πόδια του άντρα έχουν σκεβρώσει, ανάμεσα απ΄το άνοιγμά τους μπορείς να δεις ως και την Κοστάντζα, στην άλλη πλευρά της όχθης. Η γυναίκα περπατάει σκυφτή μισό μέτρο μπροστά του. Έχει σκεπασμένα τα άβαφα μαλλιά της με μια μαντίλα που έχει σχέδια με ντόπιες οσίες και αγίες, θαρρώ. Χρωματιστή, σαν να έφτιαξε αγιογραφίες ο σχωρεμένος ο Χέρινγκ. Δεν κάνουν σλάλομ με τα μπατόν αλλά ελεύθερη κατάβαση προς το…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 488 επιπλέον λέξεις