Λίστες και σταυροί εκλογής στην κοινωνία του θεάματος

βλέμμα

Η αιφνιδιαστική αλλαγή στον τρόπο εκλογής των ευρωβουλευτών, πέρα από την κριτική για τον χρόνο αναγγελίας και τον εμπεριεχομένο τακτικισμό, προκαλεί μια ουσιώδη συζήτηση για την ουσία και τη λειτουργία της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.

Η λίστα, γνωρίζουμε πια, καταρτιζόταν με κριτήρια λιγότερο αξιοκρατικά και περισσότερο κομματικά. Στα ευρωψηφοδέλτια ο κάθε αρχηγός κόμματος προσπαθούσε να συγκεράσει χάρες, δοσίματα και πιέσεις, να διατηρήσει ισορροπίες, να επιβραβεύσει τους αξιωματούχους που ήταν ψηλά στην κομματικά επετηρίδα με πολλά ένσημα, και να βάλει και κάποιον ικανό ή φερέλπιδα για να εκπαιδευτεί στην υπερεθνική σκηνή. Συχνά, η αποστολή στο Ευρωκοινοβούλιο ήταν ένα είδος τιμητικής αποστρατείας με παχυλή σύνταξη· λιγότερο συχνά, ήταν μια μυητήρια τελετή με απώτερο στόχο την είσοδο στην εθνική πολιτική σκηνή.

Υπήρξαν βεβαίως και λαμπρές εξαιρέσεις, ικανών πολιτικών που διέπρεψαν εξίσου στο ευρωπαϊκό και στο εθνικό πεδίο, και λειτούργησαν σαν καλοί αγωγοί πολιτικής μεταξύ Στρασβούργου-Βρυξελλών και Αθήνας, με αμοιβαιότητα. Εξαιρέσεις πάντως.

Ο νέος τρόπος, η…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 316 επιπλέον λέξεις

Αρέσει σε %d bloggers: