Όπως κι αν το πουν, μνημόνιο θα είναι…

αἰέν ἀριστεύειν

Σταύρος Χριστακόπουλος

«Πακέτο βοήθειας» (το τρίτο κατά σειρά) επεξεργάζεται, λέει, ο Σόιμπλε. Με τη διαφορά ότι προσπαθεί να του βρει έναν… φερετζέ, ώστε να μην ξαναδώσουν το «καταραμένο» όνομα μνημόνιο στις δεσμεύσεις που θα περιλαμβάνει. Υποτίθεται επίσης ότι αυτό το «πακέτο» δεν θα ζητάει πλέον άλλα δημοσιονομικά μέτρα, αλλά μόνο διαρθρωτικά. Με αυτή την προϋπόθεση έσπευσε και ο Στουρνάρας να το αποδεχθεί ασμένως, παραβλέποντας ότι έτσι αναγνωρίζει ευθέως όλα τα κενά που μέχρι τώρα απέρριπτε και πως το success story του ίδιου και του Σαμαρά ήταν απλώς μια φούσκα.
Μόνο που όλη αυτή η συζήτηση εμπεριέχει μια βασική απάτη. Υποτίθεται πως το «διαρθρωτικό» μέτρο είναι προτιμότερο από το «δημοσιονομικό», διότι δεν θα συνιστά επιβάρυνση για τον ελληνικό λαό. Πώς όμως ξεχωρίζεις τη μια κατηγορία μέτρων από την άλλη όταν το αποτέλεσμα είναι το ίδιο; Και εξηγούμεθα:

Δείτε την αρχική δημοσίευση 182 επιπλέον λέξεις

Αρέσει σε %d bloggers: