Συλλογική υποκρισία

Προδρομικός

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος Φτάσαμε στο σημείο να μην μας «σοκάρει» καθόλου όταν ένα σπίτι δεν έχει ηλεκτρικό, ενώ ανεχόμαστε το θάνατο μιας μικρής Ελληνίδας, όπως ανεχθήκαμε και άλλους, σαν να είναι το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο – «συμπάσχοντας» βέβαια, χωρίς φυσικά να διαδηλώνουμε ή να βάζουμε το χέρι στην τσέπη, ζητώντας παράλληλα υποκριτικά συγνώμη για τους άστεγους, τους αυτόχειρες, τους άνεργους, αυτούς που πεθαίνουν από σόμπες ή μαγκάλια, καθώς επίσης από αυτούς που παθαίνουν δηλητηριάσεις, επειδή «γευματίζουν» από τα σκουπίδια.

Παγωμένοι από το κρύο στην ψυχή ή/και από το ισχυρό σοκ που μας επιβάλει να μένουμε αποσβολωμένοι στους καναπέδες μας, μπροστά σε θανάτους, αδικίες και φτώχεια, συζητάμε ατελείωτα στα παράθυρα της τηλεόρασης ή στα κοινωνικά δίκτυα για το αν θα παραμείνουμε στο ευρώ ή θα επιστρέψουμε στη δραχμή – ενοχοποιώντας ανόητα, για να αποκρύψουμε τα δειλία μας, ένα νόμισμα για την απίστευτη διαφορά της πολιτικής που εμείς επιλέξαμε, επιτρέποντας…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 128 επιπλέον λέξεις