Σε μια στιγμή, ανάβουν τα φώτα…

αἰέν ἀριστεύειν

Στριπτίζ

Εντάξει, ρε φίλε! Δεν τον γουστάρεις τον Τσίπρα. Δικαίωμά σου. Δεν σου φαινόταν. Για πολύ κάργα αντιμνημονιακό σε έκοβα, αλλά, είπαμε, δικαίωμά σου. Όχι όμως και να λες «ανάσα ζωής στην κυβέρνηση η πρόταση δυσπιστίας». Όχι και ανάσα ζωής!

Δηλαδή, τι; Της την είχες στημένη εσύ της κυβέρνησης από το μπλογκ σου (το νου σας εσείς στο τι σπέρνει ο καθένας!), είχες μετρήσει τα κουκιά καλύτερα, είχες βρει πιο κατάλληλη ημερομηνία, αλλά σε πρόλαβε ο Τσίπρας και σου τη χάλασε; Σου την έσπασε, και καλά, που σου έδεσε τα χέρια για έξη μήνες; Έπρεπε να σε ρωτήσει πρώτα; Και τώρα τσαντισμένος εσύ, προδομένος από τις περιστάσεις δεν ξέρεις τι να κάνεις; Θλίβεσαι που είσαι πάλι αναγκασμένος να περιμένεις; Ενώ, αν…

Ενώ, αν… τι; Ποια ήταν αυτή η δική σου ημερομηνία η περίφημη; Γιατί δεν μας τη λες και μας, να κανονίσουμε το πρόγραμμά μας; Ποια είναι αυτά τα κουκιά τα δικά σου που…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 608 επιπλέον λέξεις