Επιλεκτικές ευαισθησίες και μόνιμες υποκρισίες

αἰέν ἀριστεύειν

Ελλάδα του 2013: Ένα σύντομο ανέκδοτο που σε κάνει να σκας στα γέλια μονομιάς, αλλά ταυτόχρονα μπορεί να προκαλέσει πολύωρους λυγμούς:

Πολιτικοί, δημοσιογράφοι, μεροκαματιάρηδες και μαριονέτες όλων των κομμάτων τρέμουν στη σκέψη ότι, σε κάποια στιγμή, ο κοιμισμένος λαός θα ξεσπάσει εναντίον των πραγματικών υπεύθυνων της εξαθλίωσης του. Αποτέλεσμα; Έχουν παρανοήσει με την καταδίκη της βίας. Καταδικάζουν τη βία, από όπου και αν προέρχεται, εκτός από το κράτος και τους υπηρέτες του. Σκέφτονται να κάνουν υποχρεωτική την καταδίκη της βίας τουλάχιστον 3 φορές τη μέρα, όπου η κίνηση στους δρόμους θα σταματάει, οι πεζοί θα κάνουν στην άκρη και όλοι μαζί θα καταδικάζουμε τη βία. Έτσι, με τη λεκτική καταδίκη της βίας θα ξεμπερδέψουμε με τη βία.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 246 επιπλέον λέξεις