Επιζητώντας τον χαμένο χρόνο

sotosblog

Χρόνος

Ημέρα μνήμης σήμερα, και λίγη αμπελοφιλοσοφία δεν θα έβλαπτε.

Χώρος δεν υπάρχει δίχως χρόνο, και αντιστρόφως. Τα ξέρουμε αυτά τώρα. Μας τα έχουν διδάξει φωτισμένοι άνθρωποι.

Από την Ελλάδα του ’40 είχε ζητηθεί χώρος. Είπαμε το «Όχι». Στην αρχή νικούσαμε υπερασπιζόμενοι το χώρο, αλλά στη συνέχεια βρεθήκαμε αντιμέτωποι με πολύ υπέρμετρες δυνάμεις. Μέχρι που τον χάσαμε. Και πόναγε ο χώρος ο χαμένος.

Όταν αποκαταστάθηκε ο χώρος, άρχισε πια να πονάει  ο χρόνος που είχαμε χάσει. Μόνο παρηγορηθήκαμε κάπως που, λίγο-πολύ, χρόνο είχαν χάσει όλοι –όλοι-όλοι, παγκόσμιος ο πόλεμος. Και βαλθήκαμε να τον ξανακερδίσουμε εκείνον τον χαμένο χρόνο.

Πριν καλά-καλά το επιτύχουμε, εκείνοι που ήδη το είχαν επιτύχει μας τον ζήτησαν πίσω. Πάλι πολύ υπέρμετρες δυνάμεις. Αν μας είχαν ζητήσει χώρο, όπως τότε, ίσως να ήταν άλλες οι αντιδράσεις μας, όσο καμμένοι κι αν ήμασταν, όσο σοφότεροι και αν είχαμε γίνει από εκείνο το «Όχι». Τούτο φάνηκε, κάθε φορά που μπήκε…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 134 επιπλέον λέξεις