Υπερκόπωση, υπερεκμετάλλευση

dimart

—της Μαρίας Κατσουνάκη

129619

Τον 19ο και ένα μέρος του 20ού αιώνα, τα θεατρικά μπουλούκια ήταν η ασφαλέστερη επαφή της ελληνικής επαρχίας με τη θεατρική τέχνη. Η ιστορία τους, τα δεκάδες ανέκδοτα που κυκλοφορούσαν, οι σκληρές και εξαιρετικά απαξιωτικές συνθήκες μέσα στις οποίες εργάζονταν οι ηθοποιοί που συμμετείχαν σε αυτούς τους περιπλανώμενους θιάσους, συνθέτουν ένα σημαντικό κεφάλαιο της ελληνικής θεατρικής πραγματικότητας.

Κάνοντας ένα μεγάλο άλμα στον χρόνο, συναντάμε τον επόμενο, καθοριστικό για την εξέλιξη του πολιτισμού στην επαρχία, σταθμό: τη δεκαετία του ’80, με την υπογραφή της Μελίνας Μερκούρη. Η πιο χαρακτηριστική αποτύπωση εκείνης της περιόδου είναι σε μια γελοιογραφία (του Μητρόπουλου ή του Κυρ;) που εμφάνιζε μια γιαγιά με τσεμπέρι να απαντάει σε σχετική ερώτηση ρεπόρτερ μνημονεύοντας με απόλυτη φυσικότητα τον Μπρεχτ! Ηταν η εποχή που κάθε χωριό και κάθε ράχη απέκτησε το δικό του (της) φεστιβάλ καλοκαιρινών εκδηλώσεων. Συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, εκδηλώσεις σε έξαρση. Η υπερπροσφορά επισημοποίησε και…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 275 επιπλέον λέξεις