Τα λουλούδια της ελπίδας!

Παραμυθένια όνειρα

παραμυθενια ονειρα (3)

Ο Χριστός ανέβαινε με δυσκολία το στενό μονοπάτι του Γολγοθά. Ο σταυρός που κουβαλούσε ήταν τόσο βαρύς! Κόντευε να του πέσει από τα χέρια. Γύρω του άνθρωποι φώναζαν, γελούσαν και κορόιδευαν. Όμως, Εκείνος δεν τους κρατούσε καμία κακία. «Δεν ξέρουν τι κάνουν. Συγχώρεσέ τους, Θεέ μου Σε παρακαλώ» προσευχήθηκε στον ουράνιο Πατέρα Του.

Ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλό Του. Συνέχισε να προχωράει. Το ήξερε πως δεν έπρεπε να λυγίσει. Το ήξερε πως έπρεπε να τελειώσει την αποστολή Του. Το ήξερε πως έπρεπε να θυσιαστεί για να σώσει τους ανθρώπους, να τους κάνει να καταλάβουν τι σημαίνει αγάπη, να τους βοηθήσει να ζήσουν ευτυχισμένοι.

Κάποιος όρμησε δίπλα του από το πλήθος και με κακία του έμπηξε πιο βαθιά το ακάνθινο στεφάνι που του είχαν φορέσει στο κεφάλι. Το στεφάνι έσχισε το δέρμα Του. Τα μυτερά αγκάθια χώθηκαν βαθιά στο μέτωπο Του. Αίμα άρχισε να κυλάει σταγόνα σταγόνα από τις τρύπες που…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 394 επιπλέον λέξεις

Αρέσει σε %d bloggers: