Η καμπύλη του Laffer και η Ελλάδα!

Η καμπύλη του Laffer

 πρωτοέγινε γνωστή διεθνώς τις δεκαετίες του 1970 και του 1980. 
Η καμπύλη στηρίζεται σε μια απλή λογική διαπίστωση:
Όταν ο φορολογικός συντελεστής είναι μηδέν, το κράτος δεν εισπράττει καθόλου έσοδα. 
Το ίδιο ισχύει αν ο φορολογικός συντελεστής είναι ίσος με 100%, για τον απλούστατο λόγο ότι ο φορολογούμενος δεν έχει κανένα κίνητρο να δουλέψει από τη στιγμή που το κράτος θα του πάρει όλα τα λεφτά.
Σύμφωνα με τον κ. Laffer, υπάρχει ενδιάμεσα ένας ιδανικός φορολογικός συντελεστής, π.χ. για κεφάλαιο ή εισόδημα, που μεγιστοποιεί τα έσοδα του κράτους. 

Αν ο ισχύων συντελεστής, π.χ. εισοδήματος, είναι μεγαλύτερος από τον ιδανικό, ο κρατικός κορβανάς θα εισπράττει λιγότερα έσοδα από αυτά που θα μπορούσε. Αν είναι μικρότερος, το κράτος θα μπορούσε να τον αυξήσει για να πλησιάσει τον ιδανικό συντελεστή και να μεγιστοποιήσει τα φορολογικά του έσοδα.

Όμως, η καμπύλη έμελλε να μείνει στην Ιστορία, παρότι ο οικονομολόγος κ. Arthur Laffer, από τον οποίο πήρε το όνομα, απέδωσε την αρχική ιδέα σε έναν μουσουλμάνο δάσκαλο του 14ου αιώνα και στον John Maynard Keynes.

Η Ιστορία θέλει ο Laffer να χαράσσει την καμπύλη πάνω σε ένα χαρτομάντιλο σε μια συνάντηση που είχε το 1974 με δημοσιογράφο της «Wall Street Journal» και τους ρεπουμπλικανούς πολιτικούς Dick Cheney και Donald Rumsfeld, για να επιχειρηματολογήσει εναντίον της αύξησης των φόρων από τον τότε ρεπουμπλικανό Πρόεδρο Gerald Ford.

πηγη