Ιστορία Αστικής Ευγένειας και Καθωσπρεπισμού.

Derveniotis's Weblog

bbb

Back in the day. (Κάπου στο ημιλερωμενο ΄88 για την ακρίβεια). Δόκιμος σκιτσογράφος σε βραχύβια αθλητική εφημερίδα. Στον προθάλαμο εγκατεστημένη η Γραμματέας, στο γραφείο τέσσερα άτομα: Ο αφεντικός, εγώ, ο Ν.Ν. και ο Π.Μ. (μπορεί να θυμάμαι λάθος κανα μικρό όνομα, οπόταν μην προσπαθείτε να αντιστοιχίσετε αρχικά με ανθρώπους.) Ο Π.Μ. ήταν ενας βαρύθυμος μουσάτος ο οποίος  δεν ένιωθε άνετα με τις συνθήκες γαλέρας που υποχρεωνόταν να δουλέψει-και το έκανε σαφές αυτό. Επισήμαινε τις ελλείψεις και τις αδικίες, διεκδικούσε (πολλές φορές με έντονο τρόπο) τα δέοντα, οχι μόνο για τον εαυτό του, αλλα και για τους υπολοίπους-και για την Γραμματέα. Ο Ν.Ν. αρχισυντάκτης, ήταν ο κλασσικός άχρωμος κουστουμάτος. Το μόνο που διεκδίκησε ήταν το γραφείο της Γραμματέως να μετακομίσει στο γραφείο που μοιραζομασταν οι υπόλοιποι. Μοιράστηκε μαζί μας τον πρακτικό λόγο που καθιστούσε αυτή τη μετακόμιση απαραίτητη: «να βλέπουμε και τα μπούτια της».

Μία μέρα συγκυριακά είμασταν μόνοι στο γραφείο…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 143 επιπλέον λέξεις