Το κλάξον.

Προσθέστε ἐδῶ τὴν δική σας ἄποψη… (προαιρετικό)

αἰέν ἀριστεύειν

γραφει ο αρισταρχος

hornΠερπατούσε αργά, βαριά καί με τα τέσσερα εντελώς αφύσικα για βάτραχο. Πρώτη μου φορά είδα να περπατάει έτσι βάτραχος. Αυτά συνήθως πηδάν με τα τεράστια πισινά τους πόδια. Πρέπει να ήταν πολύ μεγάλης ηλικίας και μόνο το μπαστουνάκι έλειπε. Έκανα λίγο έτσι και τούκρυψα τον ήλιο. Σταμάτησε! Έμεινε σ’ αυτή την θέση περίπου δύο λεπτά. Ύστερα κάθισε κάτω και τέλειωσε.  Τρόμαξε από την σκιά μου; Δεν ξέρω.  Μούρθε σήμερα στο μυαλό μου αυθόρμητα μόλις είδα τον μπάρμπα-Χρήστο να ανεβαίνει την ανηφοριά για το σπίτι του σέρνοντας πίσω του ογδόντα οκτώ χρόνια και ένα καροτσάκι γεμάτο αναμνήσεις και μια… φραντζόλα ψωμί.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.029 επιπλέον λέξεις