Η γραφίδα της μοναξιάς και της αίθριας…

αἰέν ἀριστεύειν

του Στέλιου Συρμόγλου

Οι “συστροφές της ψυχής” είναι απροσμέτρητες και επιστρέφουν καταιγιστικά στη γυμνή συνείδηση, για να την πληροφορήσουν και να την αποπληροφορήσουν. Ο ούριος άνεμος της αισιοδοξίας και της αίθριαςπροοπτικής συχνά ατονεί, για να αφήσει τη γραφίδα να πτερωθεί ιδιότυπα. Και ενίοτε “βλέπει” τον κόσμο σε τόσο βάθος, ώστε μπορεί και τον εξηγεί. Όπλο του αρθρογράφου δεν είναι αποκλειστικά οι αποδείξεις, αλλά το όραμα. Δεν μας αποδείχνει το τι υπάρχει και με ποιο τρόπο. Αυτό είναι έργο του επιστήμονα και του ειδικού. Μας παρουσιάζει τον κόσμο ερμηνεύοντάς τον…

Κι ενώ ο στοχαστής ή ακόμα και ο φιλόσοφος θαμπώνεται με τα ερωτήματά του, ο “γραφιάς” συναισθάνεται τον κόσμο. Κι επειδή τα συναισθήματα δεν είναι κάτι το αφηρημένο, γι αυτό η γραφίδα του δεν “νοιάζεται” για τη μοίρα των εννοιών, αλλά για τη μοίρα των ανθρώπων. Ο Πλάτωνας αναρωτιέται με αγωνία για το τι είναι δικαιοσύνη. Ο Σοφοκλής όμως νιώθει πάνω…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 633 επιπλέον λέξεις

Αρέσει σε %d bloggers: