Η ψυχολογική κατάρρευση των Ελλήνων φαίνεται από την αποδοχή των αιτιών που την προκάλεσαν.

17 Ιουνίου 2012 αναδεικνύουν οι ψηφοφόροι της Ελλάδας δυο κόμματα που ενώ τα μούντζωναν στο σύνταγμα, ενώ τα αποδοκίμαζαν μέχρι τις εκλογές για την συνεργασία τους στην οικονομική κατάρρευση της χώρας, τα αναδεικνύουν με ποσοστά που οι περισσότεροι έμειναν με το στόμα ανοιχτό, η κοίταζε ο ένας τον άλλο να δει αν ζουν την πραγματικότητα η ένα όνειρο. Η συνήθης δικαιολογία τι να ψηφίσουμε αριστερά;

Να πω ότι δεν ήταν μόνο η αριστερά, αλλά από την άλλη πως κρίναμε κάποια κόμματα όταν δεν τα έχουμε δει στην εξουσία; Θέλαμε συνεργασία. Γιατί δεν δώσαμε το μεγαλύτερο ποσοστό σε κόμματα εκτός Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ ώστε να αναγκαστούν να συνεργαστούν, και να αναλάβουν και τις ευθύνες τους;

Τι συνέβη στην ουσία και παρασύρθηκαν σε αυτήν την κατρακύλα οι ψηφοφόροι; Γιατί ξέχασαν τόσο γρήγορα τις συγκεντρώσεις στο Σύνταγμα; Γιατί ξέχασαν το ανελέητο ξύλο από τα ΜΑΤ;

Κατά την γνώμη μου η πλήρη απαξίωση της σοβαρότητας στα πολιτικά δρώμενα όλα αυτά τα χρόνια, των ελλήνων, αλλά και η εσκεμμένη και επιτυχής διαχώριση των αυτών, από τα κόμματα σε αστικούς και επαρχιώτες, τους κατάντησαν ανεπίδεκτους μαθήσεων ώστε να μπορούν να έχουν μια σοβαρή γνώμη στο να μπορούν να ξεχωρίσουν το πολιτικό ψέμα, την σοβαρότητα των προεκλογικών διαξιφισμών, το αποτέλεσμα από τα ψέματα και τα λόγια τα μεγάλα των πολιτικών στην επαρχία.

Σήμερα 2,5 μήνες μετά τις εκλογές οι ίδιοι που τους έβαλαν στην θέση του “αποκεφαλιστή”, διαμαρτύρονται ξανά με ίδια λόγια, ίδιες αναρτήσεις, ίδιες σκέψεις, και το σημαντικότερο, ξανά και ξανά η ίδια φράση. Να μου κοπεί το χέρι αν θα τους ξαναψηφίσω.

Αν πραγματικά τα έκοβαν τότε το 80% των ελλήνων θα έπρεπε να είναι χωρίς χέρια.

Τι συμβαίνει λοιπόν και παρασύρονται σαν πνιγμένοι που τραβούν τα ίδια τους τα μαλλιά για να πάρουν αέρα;

Η πολιτική, αλλά και οι πολιτικοί, είναι ένα είδος επαγγέλματος, που έχει να κάνει λίγο από κινηματόγραφο, και θέατρο, ( προεκλογικά υφάκια δήθεν καταθλιπτικά κατά τις ομιλίες τους),λίγο από τρομοκρατία ( θα πτωχεύσουμε θα χάσουμε τα χρήματα μας) λίγο από ταχυδακτυλουργοί ( κόβουμε συντάξεις κλείνουμε το έλλειμμα, οι φοροφυγάδες στο απυρόβλητο, και το αποτέλεσμα επιτυχές) και το κυριότερο και ουσιαστικότερο, σχεδόν οι περισσότεροι ανά τον κόσμο ανήκουν σε σκοτεινές λέσχες, τύπου Μπίλντερμπεργκ, που τους ενώνει κάτι κοινό σε όποιο κομματικό φορέα και αν ανήκουν. Η χρηματική απολαβή και η εξουσία.

Από την πλευρά των ψηφοφόρων αντί να έχουν μια ουσιαστική αντίληψη της πραγματικότητας, της φυσικής αλλά και πολιτικής, ώστε φτάνοντας στην κάλπη να προκαθορίζουν το μέλλον τους και να μην γίνονται οπαδοί “ποδοσφαιρικής ομάδας”, αντί να τους ενδιαφέρει το καλό της πατρίδας τους, και το καλό του διπλανού τους,  αντί να τους ενδιαφέρει να βγει το κόμμα τους  και να μπουν στο μάτι της κυρίας Κατίνας απέναντι που πιστεύει άλλο κόμμα, αντί να ξεχρεώνουν γραμμάτια σε ρουσφέτια που ο τάδε βουλευτής έβαλε τον γιο τους, αλλά ο κόσμος ας μαζεύει τρόφιμα από τα σκουπίδια, αντί να πηγαίνουν για μπάνιο και για καφέ, απαξιώνοντας να πηγαίνουν  να ρίξουν  την ψήφο τους,  δικαίωμα που αγωνίστηκαν λαοί για να έχουν αυτοί σήμερα, λες και κάνουν κακό σε άλλον, παρά στον εαυτό τους,  αντί  όλα αυτά τα παιδιά που έλεγαν στα κανάλια “θα πάω για φραπέ σιγά μην χάσω την μέρα μου”, και σήμερα ξενιτεύονται, αλλά διαμαρτύρονται για την χώρα τους, και η ευκαιρία να το διορθώσουν πήγε στα σαράντα κύματα, αντί λοιπόν να γίνονται όλα αυτά, θα έπρεπε να αποφασίζουμε εμείς για τον εαυτό μας, για το μέλλον μας, για τα σπίτια μας, για το μέλλον της πατρίδας μας, συλλογικά και συντεταγμένα.

Μέχρι και σήμερα που παίρνουν αποφάσεις για τα νέα μέτρα, γίνονται κοντόφθαλμοι ορισμένοι ψηφοφόροι στον εσκεμμένο αποπροσανατολισμό και διαχωρισμό των Ελλήνων σε όποια βαθμίδα και αν βρίσκονται, εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, άνεργοι, παίρνοντας για παράδειγμα την δήλωση Κουβέλη, ότι συμφωνούμε στο κόψιμο συντάξεων στους άλλους, αλλά όχι στους αγρότες.

Αυτό το  έξυπνο και επικοινωνιακό, λεκτικό παιχνίδι με σκοπό να παίρνουν μια τάξη ανθρώπων με το μέρος τους, και να στέλνουμε τους άλλους στον καιάδα, είναι μια έντεχνη πολιτική επικοινωνία απευθυνόμενη ΜΟΝΟ σε αδαείς, και βλάκες.

Δυστυχώς εκεί μας έχουν εντάξει, σε αδαείς, βλάκες, κουτορνίθια. Τι άλλο παράδειγμα θέλουμε  όταν μόλις σήμερα ο προδότης Σαμαράς, απευθυνόμενος στους παρατρεχάμενους του κόμματος του, έλεγε ότι σώσαμε την Ελλάδα, και αν δεν παίρναμε αυτά τα μέτρα θα πτωχεύαμε;

Σαν να λέει ο γιατρός αφαιρέσαμε όλα τα όργανα από τον ασθενή, αλλά ζει τεχνικά με μηχανήματα,  και να παινεύεται ότι στην ουσία έσωσε την ζωή του; Και αν βγει η πρίζα; Θα ζει; Η πάει ο ασθενής, θα μας αφήσει χρόνους;

Το παιχνίδι με την Ελλάδα ξεκίνησε μόνο και μόνο, γιατί υπήρχε πρόσφορο έδαφος σε ΒΛΑΚΕΣ πολίτες, ώστε να κάνουν τα πειράματα τους αθόρυβα αναίμακτα, και άφοβα, γνωρίζοντας ότι θα κάτσουν και θα τα υποστούν σαν κότες λιράτες.

Γνώριζαν ότι ανέθεταν το έργο,  σε άβουλους πολιτικούς δίχως αρχές και αξίες, χωρίς αυτοσεβασμό, ψυχροί εκτελεστές των ίδιων των οικογενειών τους, και με μεγάλη διάθεση να τα επεκτείνουν στον λαό τους, γνωρίζοντας ότι και αυτοί είναι ανεύθυνοι, και έτοιμα πρόβατα για σφαγή, αφού δεν έχουν την αλληλεγγύη όπως παινεύονται, δεν έχουν κοινωνική συνοχή, αφού πολύ άνετα μπορούσαν και το έκαναν να τους διαχωρίσουν, σε επαγγέλματα, σε μόνιμους και έκτακτους, σε ιδιώτες και δημοσίου, στους συνταξιούχους και χαμηλοσυνταξιούχους,  σε γεωγραφικά διαμερίσματα, αλλά δεν ακούμπησαν τους μεγαλοκαρχαρίες, τους φυγόδικους, τους φοροφυγάδες τους επιχειρηματίες, τους βιομήχανους. Ακόμα και αυτή η ίδια η δικαιοσύνη είναι διχασμένη παρά τυφλή.

Γιατί άραγε;

Και φτάσαμε εκεί που φτάσαμε ώστε ο κάθε Έλληνας, η κάθε οικογένεια, να είναι κλεισμένη στον εαυτό της αφού συνειδητοποίησαν ότι δεν έχουν πια καμιά υποστήριξη από κανέναν, όλοι έχουν γίνει εαυτούληδες, βλέποντας για παράδειγμα αν πάει ο συνταξιούχος των 1300€ να διαμαρτυρηθεί για το κόψιμο των συντάξεων κατά 50%, θα τον κατασπαράξει ο συνταξιούχος των 600€ που του εκοψαν 20%, ασχέτου τι δουλειά έκανε ο ένας και πια ο άλλος, και δεν τον ενδιαφέρει το κοινό που έχουν και οι δύο. Την μείωση των χρημάτων που έχουν καταβάλει όλα αυτά τα χρόνια στο κράτος.  Τα πάντα είναι αριθμοί και χρήμα, και επέτυχαν να απαλείψουν την συνοχή και την αγάπη στον συνάνθρωπο μας, την δικαιοσύνη, σε όλα τα επίπεδα.

Κλείνω με το σκεπτικό μου στο τι μέλει γενέσθαι, με αυτήν την συμπεριφορά των κατοίκων αυτής της χώρας, με γνώμονα τα παραπάνω.

Θα διαμαρτυρόμαστε, θα φωνάζουμε, θα γράφουμε, θα τσακωνόμαστε, και στην κάλπη θα γινόμαστε οπαδοί. ΠΑΝΤΑ ΟΠΑΔΟΙ.

Θυμηθείτε την γριούλα σε ένα κανάλι προεκλογικά, που είπε “δεν έχω να φάω αλλά θα ψηφίσω το ΠΑΣΟΚ”. Άραγε να ζει ακόμα, η μας εγκατέλειψε από την πείνα, η την έφαγε λάχανο κανένας αλλοδαπός στον βωμό της ψήφου, για το κόμμα που την εξαθλίωσε;

Δεν έχουμε πια κανένα σεβασμό από κανέναν, οπουδήποτε, και για τίποτα. Είμαστε ένα κράτος απαξιωμένο, οι κάτοικοι έχουν χαρακτηριστεί σκουπίδια, εμείς δεν κοιτάμε να βγάλουμε την ρετσινιά που μας έφεραν κόμματα εντεταλμένα για αυτό το σκοπό, τα δεχόμαστε και συνεχίζουμε να μοιρολατρούμε.

Η σύγκριση του αρχαίου Έλληνα με τον σημερινό, είναι απλός πρόφαση και το επικαλούμαστε σκόπιμα προκειμένου να καλύψουμε την δικιά μας ευθυνοφοβία, την δικιά μας μοιρολατρία, αντί να διεκδικήσουμε κάτι που το δικαιούμαστε.

Στην ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ. Σοβαροί, θαρραλέοι, αξιοπρεπής, να σέβονται πρώτα τον εαυτό τους και να τους σέβονται και οι άλλοι, έξυπνοι, εργατικοί, φιλόξενοι, να συμπονούν τον δίπλα τους, και προπαντός να ξαναβρούν την ταυτότητα τους και την κουλτουρα τους, σε όλα τα υλικά και άυλα πράγματα. Από την μάθηση μέχρι και την τροφική μας συμπεριφορά.

Όταν αποκτήσουμε το θάρρος να κάνουμε πράξη τα παραπάνω, και σταματήσουμε να είμαστε κομματικοί “οπαδοί”, τότε θα αρχίσει και η πολιτική μας, σαν χώρα, να είναι ουσιαστική, και αξιοπρεπής. Έως τότε απλός θα αυτοκτονούν άνθρωποι, πιστεύοντας ότι αφαιρώντας την ζωή σου κάνουν κακό στα λαμόγια.

Η ψυχολογική κατάρρευση των Ελλήνων, απλός δίνει τροφή στο τέρας του φιλελευθερισμού και τίποτα παραπέρα. Πρέπει να ξυπνήσει από τον λήθαργο, και να αρχίσει μια κοινωνική επανάσταση για να επανέλθει η ταυτότητα των Ελλήνων σε αυτό που θέλουμε να επικαλούμαστε.

Θαρραλέοι, σοφοί, έξυπνοι, αποφασιστικοί, και πρώτοι στα δύσκολα, αλλά προπαντός να έχουμε τον σεβασμό των άλλων.

πηγη

One Comment to “Η ψυχολογική κατάρρευση των Ελλήνων φαίνεται από την αποδοχή των αιτιών που την προκάλεσαν.”

Αρέσει σε %d bloggers: