Ο «χρυσός κανόνας» της Μέρκελ

Τις αμέσως επόμενες ώρες κρίνεται επί της ουσίας η  ίδια η υπόσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στη Σύνοδο Κορυφής  που ξεκινά σε λίγες ώρες, σε ένα  «άτυπο» δείπνο των Ευρωπαίων ηγετών με οικοδεσπότη τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν βαν Ρομπάι, Μέρκελ και Σαρκοζί θα … πληροφορήσουν τους υπολοίπους 25 ηγέτες των ευρωπαϊκών χωρών μελών της ΕΕ για τα σχέδιά τους αναφορικά με την «οικονομική, πολιτική και κοινωνική διακυβέρνηση» της Ευρώπης. Λέω θα τους πληροφορήσουν  γιατί να το συζητήσουν το θέμα αποκλείεται. Το ξεκαθάρισαν εξάλλου ήδη από  τις προηγούμενες ημέρες όταν ανερυθρίαστα έλεγαν πως το δίλημμα είναι, είτε να συνταχθούν οι Ευρωπαίοι στο γαλλογερμανικό σχέδιο, είτε να καταστραφεί η ΕΕ!
Αποφασίζομεν  και διατάσσομεν δηλαδή κι όσοι πιστοί, «υγιείς», πρόθυμοι και … ικανοί προσέλθετε. Και για να μην έχουμε και παρεξηγήσεις θα την υπογράψετε κιόλας τη δήλωση πίστης και αφοσίωσης, υπό την μορφή «μεταρρυθμίσεων» στις ευρωπαϊκές συνθήκες. Στις οποίες μεταρρυθμίσεις περιλαμβάνεται και ο περιβόητος «χρυσός κανόνας» της φράου Μέρκελ, δηλαδή μια προσθήκη «γερμανικής κοπής» στα εθνικά συντάγματα των χωρών της Ευρώπης (!), ώστε να μην επιτρέπεται στο μέλλον η δημοσιονομική παρεκτροπή πέραν ενός ορίου.

Επί τη ευκαιρία ο Γάλλος Πρόεδρος μας πληροφόρησε  πως αρκετά έμεινε η Ευρωπαϊκή  Ένωση ξέφραγο αμπέλι και γι’  αυτό, σε εύθετο χρόνο, Γαλλία και Γερμανία θα αναλάβουν «πρωτοβουλίες» και  για την αλλαγή της Συνθήκης Σένγκεν, για να μην … μπαίνει όποιος θέλει, όποτε θέλει στην Ευρώπη.

Όχι, τείχη δεν  θα σηκώσουμε ακόμη, ούτε ηλεκτροφόρα  σύρματα. Προκαλούν άσχημους συνειρμούς στην Αγκέλα …

Αποφασίζομεν  και διατάσσομεν λοιπόν από Παρίσι και Βερολίνο. Κι αυτή μοιάζει να είναι όντως η τελευταία ευκαιρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια ευκαιρία όμως όχι για να αλλάξει επί τα βελτίω, έτσι όπως το φαντάζονται Μέρκελ και σία. Αλλά για να αποδείξει πως παραμένει Ένωση. Ένωση κρατών, λαών, οικονομιών, πολιτισμών, Ένωση πολιτών, εργαζομένων, Ένωση για ένα καλύτερο αύριο. Έτσι όπως το εννοούν το «καλύτερο αύριο» οι λαοί, η πλειοψηφία. Όχι η «ελίτ» των κομματικών χαρτογιακάδων της Γερμανίδας Καγκελάριου και του Γάλλου προέδρου…

Είναι προφανές ότι Γαλλία και Γερμανία αποτελούν  σήμερα τις ηγέτιδες δυνάμεις της Ευρώπης. Και οικονομικά και πολιτικά. Είναι όμως η τελευταία ευκαιρία των υπολοίπων να αποδείξουν πως για να παραμείνει κανείς ηγέτης πρέπει να έχει και κάπου να ηγηθεί. Αυτό το «κάπου» είναι η Ευρώπη των 27 και ίσως αύριο η Ευρώπη των 28, των 29, των 30, των 40.

Και πάντως ΟΧΙ  η Ευρώπη των «ικανών» της Μέρκελ. Που κι αυτοί εξάλλου τις διαφωνίες  τους τις εκφράζουν δειλά-δειλά, αν καταδέχθηκε βέβαια η Γερμανίδα  Καγκελάριος να ακούσει τι δήλωνε το βράδυ της Τετάρτης η υπουργός Οικονομικών της Φινλανδίας!
Εν τέλει αυτό που πρέπει να καταλάβει η Γερμανία – και η Γαλλία δευτερευόντως  – είναι πως κανένας ηγέτης δεν μακροημέρευσε όταν αντιμετώπιζε τους υπολοίπους ως υποτελείς του.
Κι αυτό τουλάχιστον  η Γερμανία και οι Γερμανοί πολιτικοί  θα έπρεπε να το ήξεραν καλά. Δύο φορές τα τελευταία 100 χρόνια τους το απέδειξαν οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι. Αντέχουν και μια τρίτη;

πηγη

Αρέσει σε %d bloggers: