Η απομυθοποίηση του κ. Βενιζέλου: από σωτήρας, ολετήρας!

του Κώστα Ροδινού

Τον κ. Βενιζέλο συνόδευε η φήμη του ευφυούς, αλλά πολυπράγμονος πολιτικού.

Δεινός ρήτωρ, αγαπημένος των τηλεοπτικών παραθύρων, αλλά από έργο, τίποτα το συγκλονιστικό. Και πέρασε από πολλά υπουργεία. Οπότε τις ευκαιρίες του τις είχε.

Η ανάληψη του Υπουργείου Οικονομικών, με το δέλεαρ της Αντιπροεδρίας, ήταν ένα υψηλό ρίσκο, δεδομένης της κατάστασης της ελληνικής οικονομίας.

Ο κ. Βενιζέλος δεν μπόρεσε να αντισταθεί στο δόλωμα και ως εκ τούτου υποτίμησε την παγίδα. Κάπως έτσι την παθαίνουν τα περισσότερα θύματα.

Ύστερα αγωνίζονται να ξεφύγουν. Ελάχιστα το καταφέρουν

Παρόμοια λάθη διαπράττουν και οι αλαζόνες. Υπερεκτιμούν τις δυνατότητές τους και υποτιμούν τις καταστάσεις, αλλά και τους αντιπάλους.

Το ότι ο κ. Βενιζέλος δεν κατέχει οικονομικά ήταν γνωστό, αλλά αυτό δεν είναι κακό. Πολλοί δεν γνωρίζουν οικονομικά. Μάλιστα, αρκετοί μη οικονομολόγοι, τα πήγαν μια χαρά στο υπουργείο Οικονομικών. Πρόχειρα μου έρχεται στο μυαλό το όνομα του Αλέκου Παπαδόπουλου. Ύστερα είδαμε και τα κατορθώματα αυτών που γνώριζαν οικονομικά. Παπαντωνίου, Χριστοδουλάκης, Αλογοσκούφης, Παπακωνσταντίνου. “Οικονομολόγοι” δήλωναν! Να μην ξεχάσουμε τον μεγαλύτερο όλων: τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Ο κ. Βενιζέλος προτιμήθηκε για το Υπουργείο Οικονομικών επειδή, υποτίθεται, ότι γνώριζε από πολιτική διαχείριση. Εκεί όπου, μεταξύ άλλων, είχε αποτύχει ο προκάτοχός του. Έτσι, από την πρώτη μέρα επιχείρησε να πολιτικοποιήσει τη συζήτηση για την οικονομία. Η επιλογή φάνταζε ορθή.

Δυστυχώς, όμως, από τη θεωρία έως την πράξη, ενίοτε μεσολαβεί το χάος! Ο κ. Βενιζέλος φαίνεται να αποτυγχάνει ακόμα και στο πεδίο δράσης του!

Στο MEGA έχουν ….απελπιστεί! Δεν ξέρουν πώς να τον …στηρίξουν! Δεν αναφέρομαι στις απροσδόκητες γκάφες του, που είναι πολλές. Με πιο χαρακτηριστική εκείνη που …νομοθετούσε και αναιρούσε τον εαυτό του…τηλεοπτικώς! Ούτε στο γεγονός ότι η τεχνητή εικόνα ευφορίας που επιχείρησε να δημιουργήσει, θρυμματίστηκε αμέσως. Θα έμαθε φαντάζομαι ότι είναι επικίνδυνο να προβλέπεις τις εξελίξεις που διαμορφώνουν τρίτοι.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα του κ. Βενιζέλου είναι η ταχύτατη αποδόμηση του πολιτικού του προφίλ. Ούτε ο κ. Παπακωνσταντίνου αποδομήθηκε τόσο γρήγορα! Αυτό δεν είναι καλό για τη χώρα. Προσωπικώς, ουδόλως μ’ ενδιαφέρει το πολιτικό μέλλον του κ. Βενιζέλου. Σε λίγο θα είναι (αν δεν είναι ήδη) ένας αναξιόπιστος Υπουργός Οικονομικών. Και ένας αναξιόπιστος υπουργός δεν μπορεί ούτε να επιβάλλει, ούτε να υπερασπιστεί την πολιτική του, πολλώ δε μάλλον, αν η πολιτική είναι σκληρή, όπως αυτή που καλείται να εφαρμόσει ο κ. Βενιζέλος.

Θα αναφέρω δυο παραδείγματα:

Πρώτον, η αύξηση του ΦΠΑ στα είδη εστίασης από το 13% στο 23%!

Η αύξηση είναι θηριώδης! Η Ελλάδα έχει πλέον τον υψηλότερο συντελεστή στον τομέα αυτό σε όλη την Ευρώπη! Για τις γειτονικές ανταγωνίστριες χώρες δεν το συζητώ, η διαφορά είναι χαώδης!

Πρώτο λάθος: με την κίνηση αυτή πλήττει τη μοναδική βαριά βιομηχανία της χώρας μας, τον Τουρισμό. Και μάλιστα σε μια περίοδο που σηκώνει κεφάλι και παρουσιάζει άνοδο!

Δεύτερο λάθος: οδηγεί σε απόγνωση εκατοντάδες μικρά μαγαζιά που έβγαζαν τα προς το ζείν και συντηρούσαν τις οικογένειες τους στον κλάδο αυτό.

Τρίτο λάθος: αυξάνοντας τον ΦΠΑ στις τυρόπιτες και τα σουβλάκια, ουσιαστικά παραδίδει την πολιτική του στην αιχμηρή πέννα των γελοιογράφων. Ευτελίζει την στρατηγική του.

Και όλα αυτά, με πολύ αμφίβολα αποτελέσματα.

Τα προσδοκώμενα οφέλη υπολογίζονται σε 300 εκατομμύρια για εφέτος, (αν τα εισπράξει) και 700 για το 2012 (αν πάλι τα εισπράξει)!

Η δε δικαιολογία που επικαλέστηκε για να δικαιολογήσει τη φοροεπιδρομή, κωμική. «Τα μέτρα ούτε δίκαια είναι, ούτε λογικά, αλλά προσωρινά!»

Ποιος και γιατί να εφαρμόσει ….προσωρινά μέτρα; Χαρακτηρίζοντας τα μέτρα άδικα και παράλογα, τα …απονομιμοποιεί ο ίδιος. Δίνει …σύνθημα στους πολίτες, να κάνουν τα στραβά …μάτια. Πολύ φοβούμαι ότι στο τέλος ο κ. Βενιζέλος, όχι μόνο δεν θα εισπράξει (αν θα είναι ακόμα υπουργός) τα έσοδα που προσδοκά, αλλά μπορεί το ταμείο να είναι μείον από την πτώση του τζίρου στον συγκεκριμένο κλάδο.

Το άλλο πάλι εξωφρενικό επιχείρημα, ότι αυξάνουμε τους φόρους, επειδή οι εισπρακτικοί μηχανισμοί δεν μπορούν να τους συλλέξουν! Είναι η μεγαλύτερη μπαρούφα που έχω ακούσει από υπουργό Οικονομικών! Αν δεν μπορούν οι μηχανισμοί να συλλέξουν τους χαμηλότερους φόρους, τι κάνει τον κ. Βενιζέλο να πιστεύει ότι θα εισπράξουν τους υψηλότερους;

Το δεύτερο ζήτημα, είναι ότι ο κ. Βενιζέλος, άρχισε πάλι να φλερτάρει με την ιδέα να ψηφιστεί η νέα δανειακή σύμβαση με την αυξημένη πλειοψηφία των 180 βουλευτών. Εκτιμώ ότι είναι η πρώτη φορά που το εννοεί, τουλάχιστον αυτός!

Μπορεί και να το επιδιώξει!

Ο κ. Βενιζέλος ξέρει, ότι τα δύσκολα είναι μπροστά. Δεν μπορεί, για πολύ καιρό ακόμα, να παίζει τον …αναστενάρη; Θα τσουρουφλιστεί! Για αυτό και λαμβάνει τα μέτρα του!

Θέτοντας, λοιπόν, ζήτημα αυξημένης πλειοψηφίας πετυχαίνει δυο στόχους.

Αν επιτύχει, εγκλωβίζει τη Ν.Δ. , άρα βρίσκει …συνυπεύθυνους.

Αν αποτύχει, μπορεί να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές, οπότε απαλλάσσεται από ένα βάρος που προφανώς δεν θέλει!

Μόνο που ο κ. Βενιζέλος διαπράττει τριπλό λάθος:

Πρώτον η απόφαση δεν εξαρτάται από τον ίδιο, αλλά από τον πρωθυπουργό. Και ίσως τα συμφέροντά τους δεν συμπίπτουν!

Δεύτερον, με τέτοια διλήμματα συντηρεί την αβεβαιότητα, άρα δυσχεραίνει το έργο του.

Τρίτον, είναι σίγουρος ότι αυτή τη δεδομένη χρονική συγκυρία συμφέρει το ΠΑΣΟΚ να πάει σε εκλογές;

Ο Αντιπρόεδρος ….τραβάει από 30, ποντάροντας στην ήττα του ΠΑΣΟΚ και του Παπανδρέου. Πιθανότατα θα καεί! Θα θεωρηθεί και αυτός εκ των υπευθύνων της ήττας γιατί πολλά από τα μέτρα φέρουν τη δική του υπογραφή. Και για έναν πρόσθετο λόγο: πήγε εκεί ως σωτήρας και καθημερινά αποδεικνύεται …ολετήρας

πηγη